حدیث دوست: بیست گفتار معنوی صفحه 63

اهل معصیت خداوند

بعد می فرماید:

واهل معصیتی لاأوسیهم من رحمتی إن تابوا فانا حبیبهم وإن دعوا فانا مجیبهم وإن مرضوا فانا طبیبهم؛(1) وآنان که معصیت مرا مرتکب می شوند، از رحمتم مأیوسشان نمی نمایم. اما اگر توبه کنند و باز گردند، من دوستشان خواهم بود و اگر دعا کنند اجابتشان می نمایم،و اگر بیمار شوند، خود طبیبشان میشوم.

خداوند متعال می فرمایند: اگر شما توبه کنید، من حبیب شما هستم. اگر مریض شوید، من طبیب شما هستم. خداوند برای معصیت کاران چندین در را باز می کند. در روایت قدسی آمده است که خداوند می فرماید:

انین المذنبین أحب إلی من زجل المسبحین؛(2) ناله گناهکاران پیش من از تسبیح تسبیح کنندگان محبوب تر است.

البته این مربوط به گناه ناخواسته است. ای کاش انسان همیشه در معصیت ناخواسته باشد. می فرماید: چنین گناهکاری اگر توبه و دعا کند، من اجابت می کنم. اگر مرض های روحی پیدا کردیم، خداوند طبیب ما می شود.

بچه وقتی مریض می شود، همه اهل خانه دور او جمع می شوند و بیشتر مورد ترحم پدر و مادر و دیگران قرار می گیرد. لذا بعضی بچه ها خود را به مریضی می زنند که بیشتر مورد توجه واقع شوند.

آه بیمار و بخشش گناهان

امام سجاد علیه السلام فرمودند: تب یک شبه، گناهان یک ساله را