حدیث دوست: بیست گفتار معنوی صفحه 85

از پستی دنیا این است که بنی اسرائیل هفتاد پیغمبر خدا را بین الطلوعین کشتند. بعد هم آمدند بازار و مشغول کارهای روزانه خود شدند. مثل این که هیچ کاری انجام نداده اند. خداوند بعد از این که مهلتشان داد، عذاب فرمود.(1)

مثل دنیا

امام صادق علیه السلام فرمودند: در کتاب علی علیه السلام آمده است: انما مثل الدنیا کمثل الحیه ما الین مسها و فی جوفها السم الناقع یحذرها العاقل و یهوی إلیها الصبی الجاهل؛(2) حکایت دنیا، حکایت مار است؛ دست که به آن می کشیم چقدر نرم است، در حالی که در درونش زهر کشنده دارد. انسان عاقل از آن پرهیز می کند و کودک نادان به سویش می گراید. دنیا مثل یک مار خوش خط و خال است. ظاهرش نرم و قشنگ است. آدم عاقل می داند سم کشنده دارد، اما بچه خبر ندارد. با مار بازی می کند تا او را نیش می زند. پول و مقام مار هستند. مگر برای کسانی که به آن ها علاقه نداشته باشند. مخصوصا در آخر الزمان، کمتر کسی است که با پول و مقام زمین نخورد، مگر کسی که وظیفه الهی و دینی خود را تشخیص دهد. مثنوی مثال خوبی دارد. می گوید: یک دزدی در یک محلی بود. به همه دست برد زده بود. گفت: نتوانستم به امام جماعت دست برد بزنم. گفت: آقا صبح برای نماز می آید. خلوت است. به سراغش می روم. گفت: پول که ندارد. چه چیز او را ببرم؟