سیاست و مهدویت صفحه 50

فاصله بسیاری دارد. نخستین دوره های تخصصی در حوزه علمیه آغاز شده است، اما هنوز در دانشگاه ها درسی به نام مهدویت نداریم. حتی در رشته علوم سیاسی اخیراً قدم هایی برای سازماندهی درسی به نام «مباحث سیاسی مهدویت» برداشته شده که اقدامی خودجوش بوده و هنوز در سرفصل های اصلی این رشته قرار نگرفته و درسی اختیاری تلقی می شود. البته این بدان معنا نیست که گنجینه عظیم معارف مهدوی را نادیده بگیریم، ولی چنان که شیخ طوسی رحمه الله در آغاز کتاب شریف تلخیص الشافی اظهار می دارد، ما باید همواره مباحث دینی- اعتقادی خود را به زبان روز و با آخرین تدقیقات و مطالعات ارائه کنیم و به نیازهای علمی زمانه خود توجه نماییم.

4. چه راه کارهایی برای کاربردی کردن این فرهنگ وجود دارد؟

برای کاربردی کردن فرهنگ مهدویت در عرصه های مختلف فرهنگ عمومی و جامعه علمی توجه به نکاتی ضروری است. نخستین قدم در فرهنگ عمومی تلاش برای نهادینه کردن این فرهنگ است. و گام نخست در این زمینه، ترویج صحیح فرهنگ مهدوی در بین نسل جوان است. باید فرهنگ مهدوی را در مدارس، دبیرستان ها و دانشگاه های خود مطرح و ترویج کنیم. برای این کار بسیجی وار و فراگیر باید فعالیت کرد.

البته گاه با آفت دیگری هم مواجه می شویم؛ به رغم شکل گیری نهادها و مؤسسات مختلفی که در زمینه فرهنگ مهدوی کار می کنند، متأسفانه هنوز هم آهنگی مناسبی بین آنها وجود ندارد. امکانات محدود ما با مدیریت هم آهنگ همراه نیست. کارهای تکراری و موازی را باید به حداقل رساند و از امکانات، حداکثر بهره را برد. بنابراین، پیشنهاد می دهم ستادی از نهادها و سازمان های مختلفِ مربوط به مباحث و فرهنگ مهدوی تشکیل شود که دبیرخانه دائمی داشته باشند و استراتژی های کلانِ توسعه فرهنگ مهدوی در