سیاست و مهدویت صفحه 68

ویژگی ای در بحث ما نیز اهمیت دارد. کانت پیوند حال و آینده را مطرح می کند، چنان که در دیدگاه او بین حال و آینده وضعیتی انعکاسی می-توان یافت. اگر جامعه آینده جامعه ای بر خیر اخلاقی و عدالت مبتنی است، باید در زندگی امروز هم این اصول را رعایت کرد و برای تحکیم و تقویت آنها کوشید.

دیدگاه های مشترک آینده نگر بین ادیان آسمانی

در سطح دوم، دیدگاه های مشترک ادیان آسمانی درباره آینده و پیامدهای آن، برای عصر حاضر مطرح است. در این سطح، مشترکات عمده ای را می توان بین ادیان آسمانی درباره آینده یافت که به تبع آن، جست وجوی اشتراک در وضعیت زندگی حاضر نیز بر اساس آن میسرتر است. در این سطح، می توان به ادیان آسمانی زردشتی و یهودیت - مسیحیت اشاره کرد و سپس آنها را با دیدگاه های اسلامی در سطح سوم مقایسه کرد. با مروری بر آموزه ها و اعتقادات این ادیان می توان آموزه موعودگرایی و ظهور منجی موعود را در آنها یافت. منجی در این ادیان با اسامی"سوشیانت" یا "سئوشینت" در آیین زردشتی و "مسیح" یا "ماشیح" در یهودیت و مسیحیت نام برده شده است. چنین نام هایی با "مهدی" در اسلام تشابه دارد و بیان گر آرمان مشترک بین ادیان آسمانی در ظهور منجی موعود است. با نگاهی اجمالی به ویژگی های منجی در این ادیان می توان اشتراکات آنها را بهتر بیان کرد.

هر چند در "گاثاها" که محققان آن را سروده های خود زرتشت دانسته اند، سوشیانت - به معنای "سود رسان" یا "رهاننده" - (پورداوود،1927) خود زردشت دانسته شده، در بخش های دیگر اوستای موجود، سوشیانت فرد موعود است که در آینده ظهور می کند. در بخش "یشتها" از سه تن نام برده شده که بر اساس متون متأخر زرتشتی سوشیانت دانسته شده اند (اوستا،