سیمای مسکن و شهر اسلامی صفحه 31

انگیزه ها و آثار اسراف

1. ریشه اسراف و تجملات در مسکن آن است که اسراف کار، کار خود را زیبا می پندارد: «زُیِّنَ لِلْمُسْرِفینَ ما کانُوا یَعْمَلُون»(1)؛ درحالی که اسراف نشانه دو چیز است: یکی غفلت از قیامت و دیگری فراموش کردن محرومان و نیازمندان جامعه.

البته برخی اسراف ها ناشی از بی توجهی و بی اعتنایی به اصول ساخت وساز است که به اسم صرفه جویی در هزینه مرتکب می­شویم؛ مانند حرارت هایی که

از طریق پنجره ها و کانال کولر هدر می رود. مساحت پنجره ها، یک جداره بودن شیشه ها، اتاق های پر پنجره و دیوارهای بدون عایق، گوشه ای از بستر های اسراف و نشانه بی توجهی به نسل آینده است.

قرآن در سوره ابراهیم از مدیریت انسان گله می کند و می فرماید: ما زمین و آسمان را آفریدیم، باران را فروفرستادیم، همه گونه میوه در اختیارتان گذاشتیم، کشتی و نهر ها را برایتان مسخر کردیم، شب و روز و خورشید و ماه را در تسخیر شما قرار دادیم و هرچه نیاز داشتید به شما دادیم، طوری که نعمت های خداوند را نمی توانید به شمارش درآورید. پس مشکل در لطف ما و نداشتن امکانات نیست، مشکل در مدیریت شماست: «إِنَّ الْإِنْسانَ لَظَلُومٌ کَفَّار»(2)؛ سوء مدیریت شما، مایه ظلم و کفران نعمت است.

سادگی منزل مسئولان

یکی از کارگزاران حضرت علی علیه السلام خانه ای با شکوه ساخت. حضرت به او فرمود: