- خداباوری 1
- باور به علم آگاهی خدا بر اعمال 2
- باور به رحمت و مهرورزی خدا 4
- باور به قدرت خدا و توکل بر او 6
- باور به انتقام خدا از ظالمان 6
- باور به یاری و نصرت خداوند 9
- قدرت خدا در ریشه کنی دشمنان 12
- الگو بودن پیامبران 14
- الگو بودن پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وسلم 15
- سجایای اخلاقی پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم 16
- لزوم پیروی از پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم 18
- پیروی از پیامبر سبب زنده شدن دلها 19
- الگو بودن امامان معصوم 20
- شناخت عظمت قرآن 23
- اوصاف و ویژگیهای قرآن 24
- شناخت راه قرآن 25
- انس با قرآن و تدبّر در آن 26
- جاودانگی قرآن 27
- مهجوریت قرآن 29
- حکمت و فلسفه سختیها 31
- امتحان و آزمایش الهی 32
- اشاره 34
- حکمت دشواری های زندگی 34
- 1. خیر و مصلحت بندگان 35
- 2. رشد مؤمنان 36
- 3. بروز استعدادها 38
- 4. جزای اعمال بندگان 40
- 5. تضرّع و زاری و یاد خدا 41
- اهمیت دعا 42
- شناخت دنیا و آخرت 44
- ویژگیهای دنیا 45
- باور به بی ارزشی دنیا 47
- شناخت اوصاف روز قیامت 49
- روز پشیمانی 50
- روز عزّت مؤمنان 52
- باور به حسابرسی دقیق اعمال 53
- شیطان، دشمن آشکار انسان 55
- کمینگاههای شیطان 57
- راهکار دوری از شیطان 59
- شناخت دشمنان خارجی 62
- ویژگی های منافقان 64
- عدم اعتماد به دشمنان 65
- رفتارهای فردی مطلوب اصلاح و خودسازی 67
- انجام تکالیف عبادی 69
- صبر و استقامت 71
- علم آموزی 72
- رضا به خواستههای الهی 74
- شکر نعمتهای خداوند 76
- رفتارهای مطلوب فردی دنیادوستی 79
- هوا پرستی 81
- تکبّر و خودبینی 82
- بخل و حرص 84
- عجب و خودپسندی 86
- حسد و کینه توزی 87
- رفتارهای اجتماعی مطلوب احسان و نیکی به مردم 89
- احسان و نیکی به والدین 91
- صله ی رحم 94
- عفو و گذشت 96
- تعاون و همکاری 97
- ایثار و از خودگذشتگی 99
- وفای به عهد 101
- بی تفاوتی نسبت به انحراف دیگران 103
- تمسخر و تحقیر دیگران 106
- ریشه های تمسخر 107
- دروغ و فریبکاری 109
- غیبت و بدگویی 111
- تهمت و سوءظن 114
- مکر و حیله 115
- الگوی دینی رفتار در خانواده 116
- تشویق به ازدواج و پاکدامنی 117
- محبّت میان همسران (همسر دوستی) 120
- خوشرفتاری با همسر 122
- مسئولیت در برابر هدایت خانواده 124
- وظایف هریک از همسران 127
- درخواست فرزند و نسل پاک و صالح 129
- رفتارهای اقتصادی مطلوب کسب روزی حلال 131
- پرهیز از معاملات نامشروع 134
- قناعت و ساده زیستی 136
- دوری از اسراف و تجمّل گرایی 137
- همّت و تلاش 140
- رعایت انصاف در معاملات 142
- انفاق و کمک به نیازمندان 143
خداباوری
باور به وجود خدا
یا أَیُّهَا النَّاسُ اذْکُرُوا نِعْمَتَ اللهِ عَلَیْکُمْ هَلْ مِنْ خالِقٍ غَیْرُ اللهِ یَرْزُقُکُمْ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ فَأَنَّی تُؤْفَکُونَ (1)
ای مردم! نعمت هایی را که خداوند به شما عطا کرده یاد کنید، آیا جز خداوند، آفریدگاری است که از آسمان و زمین به شما روزی دهد؟ جز او معبودی نیست. پس چگونه از حقّ به سوی باطل بازگردانده می شوید.
پیام ها:
1- همه را به اندیشه در نعمت های الهی دعوت کنیم. «یا أَیُّهَا النَّاسُ»
2- بهترین راه شناخت خداوند، توجّه به نعمت های اوست. «اذْکُرُوا نِعْمَتَ اللهِ»
3- سؤال، کلید بیدار کردن و هشدار دادن است. هَلْ مِنْ خالِقٍ ...
4- هم آغاز و پیدایش هستی از اوست و هم بقا و تداوم آن. «خالِقٍ- یَرْزُقُکُمْ»
5- رازق اوست، ولی از طریق اسباب طبیعی رزق می دهد. «یَرْزُقُکُمْ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ»
6- قبل از هشدار، توبیخ معنا ندارد. هَلْ مِنْ خالِقٍ ... فَأَنَّی تُؤْفَکُونَ
7- هر راهی غیر توحید، بی راهه است. «فَأَنَّی تُؤْفَکُونَ»
8- مبادا رزق خدا را بخوریم و به غیر او رو کنیم. «یَرْزُقُکُمْ... فَأَنَّی تُؤْفَکُونَ»
9- فطرت انسان خداگر است، عوامل بیرونی، اسباب انحراف او می شود. «تُؤْفَکُونَ»