مهدی باوری در کودکان صفحه 85

«حکایت کسی که در کودکی می آموزد، همانند نقش کندن بر سنگ است». (1)

تأثیرپذیری در دوره کودکی، حتّی در درمان برخی بیماری ها مؤثّر است؛ چنانچه روان شناسان به این نتیجه رسیده اند که سنین کودکی به خاطر تلقین پذیری و تأثیرپذیری بالای آن، بهترین زمان جهت درمان برخی بیماری ها است. (2) یکی از روش های تربیتی که ارتباط مستقیم با تأثیرپذیری مذکور دارد تلقین است. برنامه ریزی برای درست هدایت کردن باورهای دوره ی کودکی از طریق تلقین، بهترین راه برای تأثیرگذاری و جهت دهی سطح ناهشیار انسان می باشد. (3) جهت بهرهبری از آن برای ایجاد باورهای مهدوی در کودکان، نخست باید ویژگی های شخصیّتی کودک و سیر تحوّل آن ها از نظر معرفتی، عاطفی و رفتاری شناخته شود. در این صورت می توان هماهنگ با این سیر طبیعی، در هر مرحله محتوای مهدوی مناسب با قالبی متناسب تلقین کرد و همچنین از نظر فهم و پذیرش، انتظاری مناسب با همان مرحله داشت. از میان ویژگی های مذکور، تعدادی که ارتباط بیشتری با بحث تلقین پذیری کودکان دارد انتخاب شده و در قالب دو گروه «ویژگی های هم سو» و «ویژگی های معارض» ارائه می گردد به همراه تبیین نحوه ی ارتباط آن ها با تلقین.

1- «مَثَلُ الَّذِی یَتَعَلَّمُ فِی صِغَرِهِ کَالنَّقشِ فِی الحَجَرِ»؛(متّقی هندی، علاء الدّین علی بن حسام الدّین، کنزالعمّال، ج10، ص 150، ح29336).
2- سایت پزشکان بدون مرز؛ «www.pezeshk.us»
3- برگرفته از کاویانی، محمّد، روان شناسی و تبلیغات (با تأکید بر تبلیغ دینی)، صص 231-240.