درسنامه پیش گیری از جرم (درسنامه تدبیرهای اسلامی ) صفحه 154

دیگر اینکه با ملحق کردن ضمیر (هنّ) به این کلمه می خواهد بفرماید که مهریّه به خود زن تعلّق دارد نه پدر و مادر؛ مهر مزد بزرگ کردن و شیر دادن و نان دادن به او نیست. سوم اینکه با کلمه نحله کاملاً تصریح می کند که مهر هیچ عنوانی جز عنوان تقدیمی و پیشکشی و عطیه و هدیه ندارد.(1)

بنابر این، چون مهریّه هدیه خواستگار به دختر است و مال اوست، پدر و مادر و دیگران حقّی در آن ندارند و نمی توانند آن را برای خود بردارند و یا متعلّق به خود بشمارند. از سوی دیگر، شیربها - که برخی می خواهند به عنوان مزد شیر دادن مادر دختر، از پسر (خواستگار) دریافت کنند- رسمی اسلامی نیست و نارواست.

شرط رضایت زوجین

پسر و دختری (مرد و زنی) که می خواهند با یکدیگر ازدواج کنند باید واقعاً راضی باشند و پذیرش ظاهری و زبانی کافی نیست و حتماً باید رضایت باطنی و قلبی داشته باشند و هیچ کسی - حتّی والدین عروس یا داماد - حقّ تحمیل و اجبار ندارد. ازدواج تحمیلی و بدون رضایت واقعی دختر باطل است.