اتحاد و انسجام صفحه 249

حکیم میرزا ابو الحسن جلوه

متوفای: 1314ق

چکیده ای از زندگی نامۀ1 فرزندی از تبار امام حسن مجتبی علیه السلام

نام: ابو الحسن، نام پدر: سیّد محمّد، ولادت 1238ق، محل تولّد: هند، احمد آباد گجرات.2

تحصیلات: او علوم مقدماتی، قرائت و ادبیّات فارسی و مقداری از علوم عربی و حتی خط و کتابت را در زواره فرا گرفت، چندی بعد به اصفهان آمد و در محضر بزرگان آن دیار تلمّذ نمود. مسائل گوناگونی سبب آن گردید تا جلوه، اصفهان را به قصد تهران ترک گوید.

میرزا ابو الحسن مدّت 41 سال در مدرسه دارالشفای تهران به تدریس حکمت و فلسفه مشغول بود.

اساتید، حضرات آیات: میرزا حسن نوری، میرزا حسن چینی، ملّا عبد الجواد تونی خراسانی.

شاگردان، آیات عظام: میرزا محمّد طاهر تنکابنی، میرزا ابراهیم حکمی زنجانی، عماد العلماء، میرزا محمّد علی شاه آبادی، آقا سیّد حسین بادکوبه ای، ملّا محمّد هیدجی زنجانی، میرزا محمود مدرس کهکی قمی و ده ها نفر از شاگردان دیگر ایشان.

آثار قلمی: حاشیه بر شفا، حواشی بر کتاب اسفار ملّا صدرا،2 اثبات الحرکه الجوهریه، حاشیه بر شرح الهدایه الاثیریه، بیان استجابت دعا.3

سرانجام: حکیم فرزانه و متألّه، میرزا ابوالحسن جلوه در 1314ق با دیار مادّیت خداحافظی نمود و به لقاء اللّٰه پیوست.

مرقد: ایران، شهر ری، قبرستان ابن بابویه.

1. شرحی از زندگی نامۀ ایشان به سبک رجالی در مقدمۀ کتاب رساله فی بیان استجابت الدعا، نشر پیام امام هادی علیه السلام - قم گردآوری شده است.

2. از منابع تاریخی این چنین برداشت می شود که موطن اصلی اجداد جلوه و همچنین محل سکونت خود او در زوارۀ اصفهان بوده لیکن محلّ تولد وی را احمدآباد گجرات معرّفی نموده اند.

3. رساله فی بیان استجابه الدعاء، ص 52 - 55 .

4. گلشن ابرار، ج1، ص398؛ مقدمۀ رساله فی بیان استجابه الدعاء.