اتحاد و انسجام صفحه 264

آیت اللّٰه میرزا محمّد تقی شیرازی

شهادت: 1338ق

چکیده ای از زندگی نامه

نام: محمّد تقی، نام پدر: میرزا محبّ علی،1 ولادت:

1258ق، محل تولّد: ایران، شیراز.

تحصیلات: او دوران کودکی را در زادگاهش گذرانید و آنگاه پدرش او را برای فراگیری علوم دینی به کربلا برد. محمّد تقی مقدّمات علوم را آموخت و سپس در دروس اصولِ اساتید آن دیار شرکت کرد. وی پس از مدّتی به سامرا هجرت کرد و خود را از بهترین شاگردان میرزای بزرگ نمود. پس از درگذشت میرزای شیرازی مشغول تدریس گردید و بعد از فوت مرحوم آیت اللّٰه سیّد محمّد کاظم یزدی، مرجعیّت جهان تشیع را به عهده گرفت.

اساتید، حضرات آیات: سیّد علی نقی طباطبایی، فاضل اردکانی، میرزا محمّد حسن شیرازی (میرزای بزرگ).

شاگردان، آیات عظام: شیخ آقا بزرگ تهرانی، شیخ عبدالکریم حائری، شیخ محمّد جواد بلاغی نجفی، حاج آقا حسین طباطبایی قمی، شیخ محمّد کاظم شیرازی، شیخ محمّد علی شاه آبادی، سیّد شهاب الدین مرعشی نجفی.

آثار قلمی: حاشیه بر مکاسب شیخ انصاری، حاشیه بر فرائد الاصول شیخ انصاری، شرح الارجوزه الرضاعیه، القصاعد الفاخره فی مدح العتره الطاهره علیهم السلام ، حاشیه بر عروه الوثقی، ذخیره العباد لیوم المعاد.2

سرانجام: میرزا محمّد تقی شیرازی، رهبر فقیه و مجاهد بزرگ انقلاب اسلامی عراق، پس از عمری مجاهدت و تلاش به بیماری مبتلا گشت و مدّتی بعد در شب چهار شنبه 13 ذیحجۀ 1338ق درحالی که عطّاری در داروهای میرزا سمّ ریخته بود، شربت شهادت را نوشید.

مرقد: عراق، کربلاء، صحن مطهّر امام حسین علیه السلام (سمت شرقی قبله).3

1. نقباء البشر، آقا بزرگ تهرانی، ج1، ص263.

2. گلشن ابرار، ج1، ص453.

3. همان، ص457، به نقل از الامام القاعد، ص44؛ نقباءالبشر، ج1، ص263.