اتحاد و انسجام صفحه 269

آیت اللّٰه العظمی شیخ الشریعه اصفهانی

متوفای: 1339ق

چکیده ای از زندگی نامه

نام: فتح اللّٰه، نام پدر: محمّد جواد، ولادت: 12 ربیع الاول 1266ق، محل تولّد: ایران، اصفهان.

تحصیلات: وی پس از سپری کردن دوران کودکی، راهی کلاس قرآن شد، او ابتدا حوزۀ علمیۀ اصفهان را برای تحصیل انتخاب نمود. استعداد فتح اللّٰه سبب شد تا با سرعت بتواند مقدّمات علوم اسلامی را فرا گرفته و در درس فقه و اصول بزرگان حوزۀ علمیه زانوی ادب بزند. پس از چندی به مشهد مقدّس رفت و از محضر اساتید برجستۀ آن دیار فیض برد تا اینکه خود از اساتید حوزۀ علمیۀ آنجا گردید. سپس به اصفهان بازگشت و در سال 1295ق نجف اشرف را جهت ادامۀ تحصیل برگزید. ملّا فتح اللّٰه در محضر مراجع تقلید آن زمان حاضر شد و خود نیز مجلس درس مهمّی تشکیل داد که بسیاری از دانشمندان حوزه در آن شرکت می نمودند. در 1313ق به مکّه رفت و پس از بازگشت، حلقۀ درسی خود را مجدّداً دائر نمود.1

اساتید، حضرات آیات: میرزا نصر اللّٰه مدرس، محمّد ابراهیم بروجردی، سیّد مرتضی حائری، شیخ محمّد حسین کاظمی، میرزا حبیب اللّٰه رشتی، محمّد تقی هروی، شیخ عبد الجواد خراسانی، ملّا احمد سبزواری، ملّا حیدر علی اصفهانی و...2

شاگردان، آیات عظام: شیخ عبدالکریم حائری، سیّدابوالقاسم خویی، محمّد علی شاه آبادی، سیّد محمّد کوه کمره ای، سیّد عبد الهادی حسینی شیرازی، سیّد شهاب الدین مرعشی نجفی، سیّد محمّد تقی خوانساری و...

آثار قلمی: از ایشان آثاری در علوم تفسیر، فلسفه، کلام، ادبیات عرب و... به یادگار مانده است.

سرانجام: روح پر فتوح آیت اللّٰه شریعه اصفهانی پس از عمری تلاش در راه اسلام و قرآن، در شب یک شنبه 8 ربیع الثانی 1339ق، از قفس تن رهایی یافت و آن نفْس مطمئنّه به سوی پروردگارش پرکشید.

مقبره: عراق، نجف اشرف، جوار قبر شریف امیر المؤمنین علی علیه السلام .

1. گلشن ابرار، ج 1، ص 471 - 472.

2. همان.