اتحاد و انسجام صفحه 289

علّامه محمّدجواد بلاغی

متوفای: 1352ق

چکیده ای از زندگی نامه

نام: محمّد جواد، نام پدر: شیخ حسن، ولادت:

1282ق1، محل تولّد: عراق، نجف اشرف، محلّۀ براق.

تحصیلات: وی دوران کودکی را پشت سر نهاد و در بوستان همیشه سبز حوزه قدم نهاد. علوم مقدّماتی را در حضور نورانی علمای نجف فرا گرفت و تا 24 سالگی از اساتید بزرگ آن حوزۀ عظیم، استفاده های علمی و معنوی فراوان برد.2 در سال 1306ق به کاظمین رفت و مدّت شش سال عمر پربرکتش را در آن شهر به تحصیل و تهذیب پرداخت. پس از آن مجدّداً به نجف باز گشت و در سال 1326ق وارد شهر سامرا گردید. این دانشمند وارسته آنچنان شیفتۀ دانش و یادگرفتن بود که تا 54 سالگی در درس میرزای شیرازی شرکت می نمود.

اساتید، حضرات آیات: محمّد طه نجف، محمّد کاظم خراسانی، سیّد حسن صدرالدین کاظمی، شیخ محمّدحسین مامقانی، میرزا حسین نوری، میرزا محمّدتقی شیرازی و... .3

شاگردان، آیات عظام: سیّد شهاب الدین مرعشی نجفی، سیّد ابوالقاسم خویی، سیّد هادی میلانی، سیّد محمّدصادق بحرالعلوم، محمّد مهدوی لاهیجی، میرزا محمّد علی ادبی تهرانی و... .

آثار قلمی: تفسیر آلاء الرحمن، الرحله المدرسیه یا المدرسه السیّاره، الهدی الی دین المصطفی صلی الله علیه و آله ، التوحید والتثلیث، انوار الهدی، نصایح الهدی، المسیح والانجیل، مصباح الهدی، نور الهدی، داروین واصحابه و... .4

سرانجام: علّامه بلاغی، این چکاد تعبّد و تخصّص، فقیه و ادیب فرزانه، در شعبان المعظم 1352، ندای حضرت دوست را لبیک گفت و در آستان دوست جای گرفت.

مرقد: عراق، نجف، اشرف، حرم مطهّر امیرالمؤمنین علی علیه السلام ، حجرۀ جنوبی سوم در سمت غربی صحن.

1. طبقات اعلام الشیعه، آقابزرگ تهرانی، ج 1، ص 323.

2. گلشن ابرار، ج2، ص 542.

3. الکنی والالقاب، شیخ عبّاس قمی، ج2، ص 94.

4. اعیان الشیعه، ج 4، ص 256.