اتحاد و انسجام صفحه 293

آیت اللّٰه ابو عبداللّٰه زنجانی

متوفای: 1360ق

چکیده ای از زندگی نامه

نام: ابو عبداللّٰه، نام پدر: میرزا نصراللّٰه، ولادت:

1309ق، محل تولّد: ایران، زنجان.

تحصیلات: وی در سنین جوانی به حوزه علمیّه وارد شد و در رشته های فلسفه، کلام، ادبیات عرب، مبادی فقه و اصول، ریاضیات و علوم فلک، شروع به تحصیل نمود. در سال 1329ق به تهران رفت و مدّت کمی در مدرسۀ فرانسوی سنلوئیی به تحصیل پرداخت1.

ابوعبداللّٰه چندی بعد به زنجان بازگشت و سپس با برادر دانشمند خویش، زنجان را به قصد حوزۀ علمیۀ نجف ترک گفت. او پس از مدّتی تحصیل در نجف و استفاده از استادان آن دیار، به ملکۀ اجتهاد دست یافت و از محضر عالمان و مجتهدانی چون: سیّد ابوالحسن اصفهانی، سیّد محمّد فیروز آبادی، هبه الدّین شهرستانی، شیخ الشّریعه اصفهانی و شیخ عبدالکریم حائری در سال 1338ق اجازۀ اجتهاد دریافت نمود.

اساتید، حضرات آیات: میرزا ابراهیم فلکی (از شاگردان فیلسوف بزرگ ابو الحسن جلوه)، سیّد کاظم یزدی، شیخ الشّریعه اصفهانی، سیّد ابو الحسن اصفهانی، آقا ضیاء عراقی، میرزا حسین نائینی2.

آثار قلمی: تاریخ القرآن، الفیلسوف الفارسی الکبیر صدر الدین شیرازی، طهارت اهل کتاب، زندگی محمّد صلی الله علیه و آله و سلم ، عظمت حسین بن علی علیهما السلام ، سرّ انتشار اسلام، مقایسه حال المسلمین فی هذه الاعصار مع الازمنه السابقه فی العز والذّل، و چندین کتاب ارزشمند دیگر.3

سرانجام: آیت اللّٰه استاد ابو عبداللّٰه زنجانی پس از عمری تلاش و مجاهدت علمی در جهت گسترش معارف الهی، در روز پنج شنبه 7 جمادی الثانی سال 1360ق، روح پاکش به سوی حضرت حق پرواز نمود.

مرقد: عراق، نجف اشرف، آرامگاه خانوادگی ایشان.

1. گلشن ابرار، ج 4، ص 329، به نقل از کیهان اندیشه، «شرح حال و آثار عبداللّٰه زنجانی»، نوشتۀ سیّد صالح شهرستانی (از دوستان و شاگردان زنجانی)، ترجمۀ آرش مردانی پور، ش61، ص14؛ علمای نامدار زنجان در قرن چهاردهم، زین العابدین احمدی زنجانی، ص69.

2. همان، ص 330، به نقل از کیهان اندیشه، ش61، ص14.

3. همان، ص 336 - 337.