اتحاد و انسجام صفحه 303

اندیشه ها

- آیت اللّٰه امین معتقد بود اختلاف نژادها و مذهبها موجب دشواری و تنگناست. (1)- در نگاه آسمانی او همۀ کشورهای اسلامی وطن شمرده می شدند و همۀ ساکنان آن برادران یکدیگر به شمار می آمدند. (2)- به عقیدۀ وی نبرد و درگیری میان شیعه و سنی شایستۀ مقام انسانیّت نیست.

- ایشان خود را پدری پیر و مهربان برای همۀ مسلمانان و بلکه همۀ انسانها به شمار می آورد.

تلاش ها

- تشکیل صفوف وحدت و بجای آوردن فریضۀ نماز جماعت در مسجد صخره - فلسطین. (3)- استفادۀ همزمان از اساتید شیعه و سنی در مدرسۀ علویه که خود مؤسّس آن بود (در جهت تحکیم وحدت مسلمانان).

1- (1) . گلشن ابرار، ج 2، ص 613..
2- (2) . روزی یکی از برادران اهل سنت نزد آیت اللّٰه امین رفت و گفت: می خواهم شیعه شوم. سیّد فرمود: فرقی میان شیعه و سنی نیست. هر وقت خواستی می توانی به نظرات مجتهدان شیعه عمل کنی. مرد که هرگز گمان نمی کرد بدین سادگی در جمع شیعیان جای گیرد، همچنان از سیّد می خواست او را شیعه کند. مرجع مسلمانان نگاهی مهرآمیز به وی افکنده، فرمود: بگو لا اله الا اللّٰه، محمّد رسول اللّٰه صلی الله علیه و آله و سلم . چون این مرد این کلمات بر زبان راند، سیّد فرمود: اینک شیعۀ جعفری شدی. مرد شگفت زده و ناباورانه مجلس را ترک گفت. (همان، ص 615)..
3- (3) . در سفر ایشان به فلسطین چون هنگام نماز عصر فرا رسید، خدمتکار مسجد صخره، که بزرگی و دانش سیّد را دریافته بود، آنها را به گوشه ای از مسجد برد تا با خاطری آسوده به عبادت پردازند. سیّد محسن پرسید: چرا ما را بدین جای آورده ای؟ می خواهیم در نماز جماعت شرکت کنیم. خادم گفت: آقای من! شما با ما نماز می گزارید؟ مرجع شیعیان جنوب لبنان و دمشق پاسخ داد: چرا با شما نماز نگزاریم؟ آیا ما و شما هردو مسلمان نیستیم؟ آنگاه همگی برخاسته، همراه امام مسجد، نماز جماعت را به جای آوردند. (گلشن ابرار، ج2، ص 614)..