اتحاد و انسجام صفحه 333

شیوۀ پیشنهادی آیت اللّٰه العظمی بروجردی پیرامون وحدت بین مذاهب

به طور خلاصه می توان گفت که شیوۀ پیشنهادی ایشان این بود که موارد اختلافیِ میان شیعه و سنی، در دو نکتۀ اساسی نهفته است: یکی جانشینی پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم و امامت و رهبری مسلمانان است و دیگر اینکه بعد از رحلت پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم مسلمانان در عمل به احکام، به چه کسی رجوع نمایند.

اولاً تجربه نشان داده که طرح این سری از مسائل، همیشه سبب درد سر و اختلافات شدید و منشأ سوء استفاده های دشمنان بوده است.

ثانیاً آنچه امروز خیلی مهم است و می تواند نقطۀ مشترک میان شیعه و سنی باشد، بعد از کتاب آسمانی قرآن، محوریّت اهل بیت علیهم السلام است که دلیل آن حدیث «ثقلین» می باشد و از طریق فریقین با سلسله سند صحیح، نقل شده است و همه هم آن را قبول دارند. (1)هدف ایشان از وحدت اسلامی، هرگز این نبود که یک گروه در گروه دیگر هضم شود و همۀ آنها یک گروه و یک فرقه شوند، بلکه تأکید داشت با بیان نقاط مشترک همۀ گروهها، دوستی، محبّت و صمیمیّت در میان آنها بوجود آید و همه در برابر دشمنان اسلام به ید واحده تبدیل گردند. در نظر مرحوم آیت اللّٰه بروجردی، نیل به این هدف مقدّس، از راه تمسّک به حدیث ثقلین و معرّفی امامان معصوم علیهم السلام به عنوان مصداق بارز اهل بیت علیهم السلام ، بهترین، آسانترین، کم هزینه ترین و معقول ترین راه می باشد.

متن نامه های شیوخ الازهر مصر به آیت اللّٰه العظمی بروجردی

برای آگاهی از عمق روابط و نقش مثبت و کارساز آیت اللّٰه بروجردی، در اینجا متن دو نامۀ تاریخی، که یکی از شیخ عبد المجید سلیم و دیگری از شیخ محمود شلتوت برای ایشان فرستاده شده است را مرور می کنیم: