اتحاد و انسجام صفحه 389

اندیشه ها

- مرحوم آیت اللّٰه طالقانی می گفت: ما می دانیم که مسألۀ ولایت و ایمان به شخصیّت و ولایت علی علیه السلام ، از اصول شیعه است، از مبانی شیعه است، ولی همین را هم نباید اگر اختلاف انگیز باشد مطرح کنید. چه رسد به اینکه مسلمانها، در مقابل هم با شعار اسلام، با تلاوت آیات، صف بندی کنند. (1)- عقیدۀ وی آن بود که دسائس بیگانگان که زیر پرده، به شدّت مشغول تحریک و کید است، از همین اختلافها و صف بندی ها و موضع گیری ها استفاده خواهد کرد. (2)- وی از خطراتی که جهان اسلام را تهدید می کرد نگران بود. در رأس این خطرات دولت اسرائیل قرار داشت که در قلب سرزمینهای اسلامی و با حمایت همه جانبۀ استکبار جهانی - با ترور و سرکوب و بی خانمانی مسلمانان منطقه در سرزمین مقدّس فلسطین - تأسیس شده بود. (3)- ایشان در دعاهای آخر سخنرانی خویش، این گونه دعا می نمود: خداوندا، رهبر عظیم ما را که فرزند علی علیه السلام ، است تأیید فرما. خداوندا، او را که وسیلۀ وحدت ماست، موفّق و سالم بدار. (4)- وی نماز جمعه را مظهر وحدت می دانست و می گفت: نماز جمعه و اجتماعات بسیار پرشکوه و پر معنا، این برکات وحدت، وحدت در هدف، وحدت در رهبری، همۀ اینها برکت و خیر بود برای ما. (5)- در نگاه ایشان، علّت گرفتاریها و عقب ماندگی ها، همان تفرقه در میان امّت اسلام است. (6)

1- (1) . بخشی از پیام آیت اللّٰه طالقانی، مجلّۀ امّت اسلامی، سال اول، شمارۀ 13، 15 شهریور ماه 1359..
2- (2) . همان..
3- (3) . علمای مجاهد، ص 302..
4- (4) . سخنرانی در شب 21 ماه مبارک رمضان سال 1400ق، کاخ سعد آباد؛ مجلّۀ امّت اسلامی، سال دوّم، شمارۀ 33، 4 مهر ماه 1360..
5- (5) . همان..
6- (6) . دائره المعارف تشیع، ج 10، ص 442..