کتابخانه بالقرآن

اتحاد و انسجام صفحه 461

صفحه 461

قرآن کریم نهاده و شناسنامه آن را تهیّه کردم و در ایّام غدیر همۀ آنها را در روی میزها با شناسنامه، در معرض زیارت عاشقان کتاب اللّٰه قرار دادم».

- استفاده از عنوان گنجینۀ قرآن کریم (که آیت اللّٰه سعید مؤسّس آن بود) توسط عالمی شیعی مانع درگیری و جنگ میان شیعه و سنی گردید؛ قضیه از آن قرار بود که: در یکی از مناطق که ممکن بود جنگی بین دو فرقه شیعه و سنی بر سر این مسئله ایجاد شود، با زیرکی عالم شیعه و عنوان کردن گنجینۀ قرآن کریم، عالم وهابی منطقه را ترک گفت و کوچکترین حادثه ای در آنجا واقع نشد. (1)- از دیگر اقدامات بسیار ارزندۀ ایشان این بود که کتبی چند به زبانهای عربی، فارسی، انگلیسی و فرانسه تهیه و به صورت نشریات متعدّد به طبع رسانده و برای ارائۀ سیمای تشیع به جهانیان به کشورهای دیگر ارسال داشت.

- ارسال نامۀ بسیار مهم برای رئیس وقت دانشگاه الازهر، شیخ عبد الحلیم محمود.

1- (1) . در این رابطه آقای سیّد زکی که قبلاً نماینده مرحوم آیت اللّٰه العظمی خویی در کویت بود و اکنون در یکی از کشورهای آفریقایی است، چنین می گوید: «ما آمدیم تا از تشکیل این گنجینۀ قرآن از شما (آیت اللّٰه سعید) تشکّر کنیم زیرا وجود این گنجینۀ قرآنی مشکلی را از سر راه ما برداشته است، چرا که ما در یکی از شهرهای آفریقایی که در آن هزار شیعه وجود دارد زندگی می کنیم و آنجا وهابی ها به مدّت دو روز می خواستند سمیناری علیه شیعه برگزار کنند. شیعیان آنجا بسیار ناراحت و به فکر چاره جویی بودند، من به آنان گفتم: ناراحت نباشید، فقط روز سمینار شما صف اول جلسه بنشینید! بعد من رفتم پیش یکی از دو عالمِ آنان و گفتم: مدّتی است ما اینجائیم و باهم رفاقت داریم، آیا در این مدّت از ما بدی و ناراحتی دیدید و یا ما از شما خواهشی کردیم؟ گفتند: نه. گفتم: الآن ناچارم از شما خواهشی داشته باشم و آن این است که کنفرانسی که فردا تشکیل می شود، برای حمله به شیعیان است و تنها وسیلۀ آنان مسئلۀ تحریف قرآن است که می گویند: «شیعه قرآن را تحریف کرده است». ما از شما می خواهیم که از ما در جلسه دفاع کنید، فقط بعد از اتمام سخنرانی خواهش می کنیم که از سخنران سؤال کنید: آیا از قرآنی که شیعیان تحریف کرده اند اثری در عالم هست یا نه؟ و ما در تهران گنجینۀ قرآن داریم که در آن کلّیۀ قرآنهای جهان جمع آوری شده است و حاضریم که بلیت تهیّه کنیم و برویم تهران و ببینیم آیا شیعیان قرآن دیگری را قبول دارند و آن را به ما نشان می دهند؟». آن عالم اهل سنت که بسیار مرد جسور و تندخویی بود، آنقدر سرد شد و به فکر فرو رفت که مجبور شدند کنفرانس را یک روزه تمام کنند و دیگر تشکیل ندهند. اکنون که ما ایران آمدیم، بر خود لازم دیدیم از زحمات شما تشکر کنیم (چشمۀ روشن، علی مسجدجامعی، ص 20 - 21، به نقل از فصلنامۀ بیّنات، سال اول، شماره 3، مصاحبه با آیت اللّٰه سعید، شناخت قرآن، ص 7)..