اتحاد و انسجام صفحه 482

آیت اللّٰه سیّد ابو الحسن فاضل بهسودی

متوفای: 1377ش

چکیده ای از زندگی نامۀ فرزندی از تبار امام زین العابدین علیه السلام

نام: سیّد ابو الحسن، نام پدر: سیّد محسن، ولادت:

1319ش، محل تولّد: افغانستان، استان میدان، کجاب بهسود.

تحصیلات: وی مقدّمات علوم اسلامی را نزد عمویش در زادگاه گذرانید و پس از مدّتی جهت طی نمودن مدارج بالاتر علمی به کابل عزیمت نمود. او بسیار سریع از چهره های ممتاز حوزۀ علمیۀ محمّدیه گردید. سیّد ابوالحسن در سال 1349ش عازم شهر نجف شده و در دروس فقه و اصول علمای آن دیار معرفت، به شاگردی پرداخت. ایشان مدّت 10 سال در دروس خارج فقه آیات عظام، خویی و صدر شرکت جست و پس از 15 سال اقامت در کنار بارگاه ملکوتی امیر المؤمنین علی علیه السلام به درجۀ اجتهاد نائل آمد.

اساتید: سیّد حسن مصطفوی (عمو)، شیخ خان علی، و حضرات آیات: شهید سیّد محمّد سرور واعظ،1 شیخ صدرا بادکوبه ای، شیخ حسین لنکرانی، سیّد ابوالقاسم خویی، شهید صدر.

شاگردان: آیت اللّٰه بهسودی درسهای سطوح عالیه از جمله کفایه، رسائل، مکاسب، حلقات شهید صدر و درسهای عقائد را تدریس می نمود که در درسهای ایشان، طلاب فاضل از کشورهای مختلف افغانستان، پاکستان، ایران، لبنان و عراق شرکت می نمودند. در اینجا به برخی از شاگردان ایشان اشاره می گردد: شیخ علی اکبر محقّق، سیّد محمّد باقر زکی، شیخ محمّد محقّق، شیخ ابو احمد ساعدی، سیّد عبداللّٰه فضل اللّٰه لبنانی، شیخ گردی حسین توکّلی، سیّد باقر علوی، شیخ علی حسن رفیعی.

آثار قلمی: آراء الذرّین حول الذرّه والحرکه، حول المعتقدات، حوار حول المهدی الفاطمی، منتهی المطالب فی شرح المکاسب، و... .2

سرانجام: این فقیه فقید، پس از سالها خدمات انجام گرفته و یا نیمه تمام و به یادماندنی، در سپیده دم 23 مهرماه 1377ش در سن 58 سالگی، در اثر بیماری سرطان خون، دنیای فانی را به قصد دیار باقی ترک گفته و روح پاکش به ملکوت اعلی پرواز کرد.

مرقد: ایران، قم، گلزار شیخان.

1. ایشان بخشی از عمر شریف خویش را در زندان رژیم سلطنتی افغانستان گذرانید، او در زندان هم بیکار ننشست و به تدریس و تألیف مشغول گردید و حلقۀ درسی را برای علمای اهل سنت از کتب فقهی خود شان تشکیل داد. (شهدای روحانیّت شیعه در یکصد سالۀ اخیر، ج1، ص355).

2. ستارگان حرم، ج6، ص12 - 37.