اتحاد و انسجام صفحه 533

128. تشکیل مدارس دینی مختلط از پیروان مذاهب متعدد مانند اربعه و غیرهم و مذاهب شیعه (امامیه و زیدیه) و مذهب اباضیه و مذاهب کلامی شیعه و اشعری و معتزلی و ماتریدی و غیرهم.

129. نشریۀ مشترک ماهانه از سوی دانشمندان مذاهب در هر شهری که پیروان دو یا بیشتر از دو مذهب، از مذاهب اسلامی وجود دارند و این نشریه آثار مفید خود را حتماً بجا می گذارد. (1)130. تدوین و طبع نشر احادیث مشترک نبوی صلی الله علیه و آله و سلم که از طریق اهل بیت علیهم السلام و از طریق صحابه وارد شده است، که یا متّفق اللفظ والمعنی است و یا متّفق المعنی می باشد. این کتاب، سنگ محکمی به دهان تفرقه اندازان می زند.

131. تدوین جلسات تبلیغی مشترک در اوقات مناسب دینی مانند ماه رمضان، تجلیل از نزول قرآن، میلاد النبی صلی الله علیه و آله و سلم و امثال این ها که شیعه و سنی بر آن ها اجتماع دارند.

132. تشخیص دقیق موارد متّفق علیه و مختلف فیه بین طرفین، تا به وسیلۀ اختلاف موهوم و غیر واقعی از هم دور نشویم.

133. اشتراک در غم و شادی پیروان سایر مذاهب که در یک محل زندگی می کنند.

134. ادامۀ کنفرانس های تقریبی و توسعۀ آن در کشورهای دیگر.

135. تشکیل شوراهای اخوّت اسلامی به منظور تقریب در هر محلی که جمع متنابهی از شیعه و سنی اقامت دارند.

136. کم کردن فشارهای سیاسی و اعطای حقوق کامل مدنی و غیره توسط دولت ها به اقلّیت های مذهبی که قهراً محبّت را دربردارد، (در افغانستان مادۀ 4، 5 و 131 قانون اساسی سال 1382 شیعیان را از دولت و اکثریت راضی نمود).

137. برائت شیعه از غُلات و اهل سنت از نواصب تا وجود این دو طایفه باعث اشتباه برادران مسلمان شیعه و سنی نشود و همه باید بدانیم که غلو و نصب در اسلام مشروعیّتی ندارد.