فرهنگ مدرنیته و توهم صفحه 82

نسلی تربیت کنند که زبان اسلام را بفهمد و آن را تصدیق کند؟ وقتی از فهم حقایق عقب افتادیم و دیگر ذوات مقدس را نفهمیدیم، زبانی که متذکر آن ذوات و حقایق است، زبان غریب و نامحسوسی می شود.

ابتدا باید متوجه بود که متون مقدس که یا وَحی الهی است - مثل قرآن - یا توسط انسان های قدسی بیان شده است - مثل نهج البلاغه و روایات معصومین علیهم السلام - چیزی بالاتر از معانیِ کلماتی اند که در مدارس به ما آموزش می دهند. بشری که تحت تأثیر فرهنگ مدرنیته است زبان قدسیان را نمی فهمد، چون حقایق مطلق را نمی شناسد و به معنی واقعیِ تفکر، نمی تواند تفکر کند و دیگر سخنانش وسیله سیر به عالم بالا نیست، بلکه گفتارهایی است که به هیچ حقیقتی اشاره ندارد، به گفته نیل پستمن: «آمریکائیان دیگر در هرجا که هستند با یکدیگر گفتگو نمی کنند، بلکه همدیگر را سرگرم می کنند.(1)

متفکران جامعه اسلامی باید با حقایق فرهنگ اسلامی عهد خود را تجدید کنند و عهد از یاد رفته را احیاء نمایند تا اسلام را خانه زندگی و تفکر خود احساس نمایند و نه مدرنیته را. وطن متفکر اسلامی در میان افق حقیقت قرار دارد، وطنی که مدرنیته برای ما می سازد، ما را از اصل خود دور می کند و لذا احساس بی وطنی می کنیم و موجب دوری ما از حقیقت می شود، متفکری که حقیقت اسلامی را از یاد نبرده است، حجاب کفر را آسان تر می شناسد و می درد و بقیه را نیز از تاریکی نجات می دهد.