- فصل اول: انسان و آفرینش 1
- اشاره 1
- هدف آفرینش جهان و انسان از دیدگاه قرآن چیست ؟ 2
- پرسش اول: آیا جهان هدفی دارد و یا بی هدف است ؟ 2
- منظور از عهد در آیه«الم اعهد الیکم یا بنی آدم» چیست ؟ 11
- مقصود از «آفرینش زوجها از جنس خود انسان»چیست ؟ 13
- چرا در سوره ی «الرحمن» تعلیم قرآن قبل از آفرینش انسان آمده است ؟ 15
- آیا انسان می تواند خلق کند؟ 18
- آیا شبیه سازی جایز است ؟ 22
- اشاره 24
- اشاره 25
- آیا صفات ناپسند در ذات انسان است یا با گذشت زمان و نوع برخوردها شکل می گیرد. 25
- مراتب نفس انسان کدام است؟ 28
- ویژگی های انسان مومن چیست؟ 30
- غفلت چیست و عوامل آن کدام است؟ 34
- چگونه می توان همیشه به یاد خدا بود؟ 42
- آیا دوست داشتن دیگران با درجات عالی تقوا منافات دارد؟ 46
- اشاره 51
- مقصود از آرزوهای دراز ( طول امل) چیست؟ 51
- رابطه مسائل معنوی با آرزوهای دراز (طول أمل) چگونه است؟ 55
- راهکارهای مبارزه با آرزوهای دراز و ناپسند چیست؟ 56
- اشاره 61
- رابطه گناه و امیدواری و یأس 61
- آیا کسانی که گرفتار یأس باشند گناهشان بخشیده می شود یا نه؟ 64
- چه کنیم که از یأس و ناامیدی نجات پیدا کنیم؟ 65
- آیا توبه ی از گناهان کاملاً گناهان را پاک می کند یا فقط از شدت تاثیر آن کم می کند؟ 66
- در برخی آیات بعد از توبه اصلاح آمده مقصود از اصلاح کردن بعد از توبه چیست؟ 68
- آثار وضعی گناه چیست آیا نجات از آنها ممکن است؟ 70
- آیا انسان توبه کرده،مانند انسان گناه نکرده است؟ 71
- در برابر ستمکاری پدر و مادر چگونه عمل کنیم 73
- اشاره 73
- اطاعت از پدر و مادر تا چه اندازه لازم است؟ 80
- در مواردی که پدر و مادر بین دختر و پسر فرق میگذارند چه کنیم؟ 82
- آیا صله ی رحم با خویشاوندانی که دارای صفات ناپسند مثل نمامی و غیبت هستند جایز است؟ 87
- اشاره 89
- آیات حجاب کدام است؟ 89
- آیا این حجاب که زنان اسلامی رعایت می کنند اجر و پاداشی هم دارد؟ 94
- منظور از «تبرج الجاهلیه الاولی» در آیه ی 33 سوره ی احزاب چیست؟ 98
- آیا در قرآن تعدد زوجات مطرح شده است؟ و حکمت آن چیست؟ 100
- آیا زناکار،جز با زنا کار نمی تواند ازدواج کند 106
- اشاره 110
- آیا قرآن براساس آیه 62 سوره بقره پلورالیسم (تکثرگرایی دینی) را می پذیرد؟ 111
- اشاره 111
- اشاره 115
- آیا قرآن کریم سکولاریسم (جدایی دین از دنیا و سیاست) را می پذیرد؟ 115
- اشاره 119
- آیا از نظر قرآن سیاراتی مانند کره ی زمین وجود دارد که مثلاً انسان هایی در آن زندگی کنند؟ 119
- چرا در بسیاری از آیات قرآن «سمع» مفرد آمده و «ابصار و قلوب و افئده» به صورت جمع آمده است؟ 121
- اشاره 124
- آیا برخی اعداد(مثل عدد هفت و چهل)مقدس هستند؟ 124
- رابطه آیه 109 سوره ی توبه با حادثه 11 سپتامبر آمریکا چیست؟ 127
- کفر بر لبه پرتگاه دوزخ است این مطلب چه رابطه ای با آیه 109 سوره ی توبه دارد؟ 130
- اشاره 131
- ه- : شیطان 131
- شیطان کیست؟ و چه می کند؟ 131
- راهکارهای مقابله با شیطان چیست؟ 136
- آیا «اعوذ بالله من الشیطان الرجیم» آیه ی قرآن است و منظور از آن چیست؟ 141
- چرا در آیه مذکور فقط از شیطان (ابلیس)نام برده است؟ 144
- آیا فقط به هنگام قرائت قرآن باید به خدا پناه ببریم؟ 145
- چگونه از شر شیطان به خدا پناه ببریم؟ 147
- و: تاریخی 149
- سِّر تکرار داستان های قرآن چیست؟ 149
- قوم «یأجوج و مأجوج» که بودند و آیا جن بودند یا انسان، و کی ظهور می کنند؟ 153
- چرا مسلمانان به سوی بیت المقدس نماز می خواندند و چه شد که به سوی کعبه تغییر قبله دادند؟ 156
- با توجه به آیه100 سوره ی توبه،جایگاه صحابه و تابعین کجاست؟ 164
- آیا می توان گفت تورات و انجیل تحریف شده است؟ 170
- اشاره 175
- چرا در آیه اول سوره ی جن«نفر» مفرد آمده ولی «قالو» جمع است؟ 175
- چرا در مورد حضرت مریم در سوره ی انبیاء و تحریم،ضمیر مونث و مذکر آمده است؟ 177
الف: قرآن و پلورالیسم
اشاره
پرسش:
آیا قرآن براساس آیه 62 سوره بقره پلورالیسم (تکثرگرایی دینی) را می پذیرد؟
پاسخ:
Pluralism
، ریشه آن لاتینی است و به معنای نظریه هایی است که به لزوم کثرت عناصر و عوامل در جامعه ومشروعیت منافع آنها باور دارند. (1)برای روشن شدن پاسخ پرسش فوق لازم است که تفسیر آیه فوق را بررسی کنیم تا معنا و مقصود آیه فوق و آیات مشابه روشن شود که قرآن پلورالیسم را نمی پذیرد.
از این رو تفسیر آیه 62 سوره ی بقره را توضیح می دهیم:
إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَالَّذِینَ هَادُوا وَالنَّصَاری وَالصَّابِئِینَ مَنْ آمَنَ بِاللّهِ وَالْیَوْمِ الْآخِرِ وَعَمِلَ صَالِحاً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ وَلاَ خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَلاَ هُمْ یَحْزَنُونَ.
در حقیقت کسانی که (به پیامبر اسلام) ایمان آورده اند، و کسانی که به (آیین) یهود گرویدند و مسیحیان و صابئان (پیرو یحیای پیامبر)، کسانی (از
1- (1) . فرهنگ خاص علوم سیاسی، حسن علیزاده، ص 231