شبهات جدید صفحه 305

صفحه 305

ثانیاً در ادامه سوره با جمله (إِنَّ الَّذِینَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِنَّا الْحُسْنی أُولئِکَ عَنْها مُبْعَدُونَ)1 ؛ انبیاء، صلحاء و ملائکه [مورد پرستش] را در زمره نجات یافته گان از جهنم قرار داده است(1). بنابراین از دو قرینه مذکور استفاده می شود که مقصود از معبودهایی که در آتش جهنم خواهند سوخت، همان بت های بی جانی است که به آنها ابراز علاقه می نمودند و در دنیا در مقابل آنان عبادت می نمودند و از آنها کمک می خواستند. البته فلسفه انداختن بت ها به جهنم این است که این عمل یک نوع عذاب و مجازات است برای بت پرستان که ببینند در آتشی که از بت هایشان زبانه می کشد می سوزند، از این گذشته تحقیری است برای انکار آن ها که به چنین موجودات بی ارزشی پناه می بردند(2).

نتیجه

هرگز انبیاء، صلحاء و ملائکه ای که به نحوی در قومی از اقوام مورد پرستش قرار می گیرند، در آتش جهنم نخواهند رفت.

منابعی جهت مطالعه بیشتر

1. تفسیر المیزان، علامه طباطبایی، ج 14، ص 321 به بعد.

2. قرآن و کتاب مقدس، دنیز ماسون، ترجمه فاطمه سادات تهامی، نشر سهروردی، تهران، 1385.

3. مسیحیت، سید محمد ادیب آل علی، انتشارات حوزه علمیه قم، قم، 1385.

4. نگرش اسلام به سایر ادیان و ملل، سید محمد موسوی زاده، سازمان چاپ و انتشارات، تهران، 1384.


1- (2) ر. ک: علامه طباطبایی، سید محمد حسین، المیزان فی تفسیرالقرآن، ج 14، ص 328 و 329؛ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج 21، ص 93 و 94 و ج 13 ص 507؛ طوسی، محمد بن حسن، التبیان، ج 7، ص 280؛ سید عبدالحسین، اطیب البیان، ج 9 ص 245 و قرشی، سید علی اکبر، احسن الحدیث، ج 6، ص 555.
2- (3) ر. ک: مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج 13، ص 507.
کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه