- درآمد 1
- فصل اول: مهدویت در قرآن 3
- اشاره 3
- آیات مربوط به ظهور و انتظار کدامند؟ 4
- ظهور، آمدن حق و رفتن باطل است 8
- آیات قرآن و نشانه های ظهور 12
- اشاره 18
- فصل دوم:تفسیر آیات مهدویت 18
- رفع فتنه ها از جهان با قیام مهدوی: 19
- جهانی سازی مطلوب ( مهدوی): 22
- مهدی(علیه السلام) ذخیره الهی: 24
- مهلت به ابلیس تا قیام مهدی(علیه السلام): 27
- یاران مهدی یاری می شوند: 31
- یاران مهدی، وارثان صالح زمین: 35
- مهدی(عج) اجازه جنگ دارد: 38
- مهدی(علیه السلام) هدایت نور الهی: 40
- خلافت زمین بدست مهدی(علیه السلام): 47
- مهدی(عج) مضّطر حقیقی: 52
- حکومت مهدوی حکومت مستضعفان: 55
- نورانی شدن زمین با نور مهدوی: 58
- قیام مهدی(عج) تاویل حروف مقطعه: 61
- جهانی سازی مهدوی: 65
- ندای آسمانی در هنگام قیام مهدی(عج): 67
- مهدی(علیه السلام) تکمیل کننده نور الهی: 71
- امام مهدی آب حیات ملت ها: 77
- روز قیام مهدی، روز موعود: 81
- اشاره 85
- فصل سوم:روش شناسی روایات تفسیری آیات مهدویت 85
- اشاره 94
- پیشینه روایات تفسیری مهدویت: 94
- 1. روش تفسیر قرآن به قرآن: 97
- 2. روش تفسیر روائی: 106
- 3. روش تفسیر عقلی: 114
- 4. روش تفسیر علمی: 121
- 5. روش تفسیر اشاری (عرفانی - باطنی) 135
- 6. روش تفسیر به رأی: 162
- فهرست منابع (دو جلد 11 و 12): 174
امام مهدی آب حیات ملت ها:
قرآن کریم در آیات بیست و هشتم تا سی ام سوره مُلک به بی پناهی، گمراهی و ناتوانی کافران، و عدم تاثیر فوت پیامبر در سرنوشت آنان اشاره می کند و می فرماید:
قُلْ أَرَأَیْتُمْ إِنْ أَهْلَکَنِیَ اللَّهُ وَمَن مَعِیَ أَوْ رَحِمَنَا فَمَن یُجِیرُ الْکَافِرِینَ مِنْ عَذَابٍ أَلِیمٍ * قُلْ هُوَ الرَّحْمنُ آمَنَّا بِهِ وَعَلَیْهِ تَوَکَّلْنَا فَسَتَعْلَمُونَ مَنْ هُوَ فِی ضَلاَلٍ مُبِینٍ * قُلْ أَرَأَیْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ مَاؤُکُمْ غَوْراً فَمَن یَأْتِیکُم بِمَاءٍ مَعِینٍ
بگو: «آیا به نظر شما اگر خدا من و کسانی را که با من هستند هلاک کند، یا بر ما رحم کند، پس چه کسی کافران را از عذاب دردناک پناه می دهد؟!». * بگو: «او (خدای) گسترده مهر است، به او ایمان آوردیم و فقط بر او توکّل کردیم؛ پس بزودی خواهید شناخت کسی را که او در گمراهی آشکار است!». * بگو: «آیا به نظر شما اگر آب (سرزمین) شما [در زمین] فرو رود، پس چه کسی آب روانی برای شما می آورد؟!»
نکات و اشارات:
1. در برخی روایات تاریخی حکایت شده که کافران مکه به پیامبر اسلام«ص» و مسلمانان نفرین می کردند و تقاضای مرگ او را داشتند،