امام خمینی (رضوان الله تعالی علیه) و خودآگاهی تاریخی صفحه 178

را به چالش انداخت، و می طلبد که عزیزان مسئله را ساده نگیرند. زیرا اگر بانگ بلند توحیدی این قرن درست شنیده نشود، این طور نیست که انقلاب اسلامی جای خود را در جهان معاصر باز نکند، ولی امکان دارد شما از حرکت جهانی انقلاب باز بمانید و گرفتار روزمرگی ها و فرهنگ پوچ انگاری دنیای مدرن شوید. در آن صورت ما به مزبله تاریخ سپرده می شویم، زیرا تاریخِ این انقلاب گواه است که به جهت حقانیتی که دارد، به راحتی رقیب خود را به چالش می کشد و مشکلات ذاتی اش را نمایان می کند، در همین راستا آقای کیسینجر می گوید: «مشکلات ما تماماً از زمان خمینی به وجود آمد» چون در مقابل خود رقیبی را می بینند که صرفاً با معادلات مادی که آن ها می شناسند، به میدان نیامده تا آن ها احساس کنند توان مقابله با او را دارند. حرف کیسینجر این است که یک فکری، تمام برنامه های مدوّنِ بسیار دقیق شان را به هم ریخته است.

بیش از چهار صد سال است غربی ها به جهت امید به آینده، برنامه های منظم و درازمدت برای خود تنظیم کرده اند. مثل همان برنامه هایی که ما به عنوان سرمایه ای بزرگ، در حوزه های علمیه ی خود داریم و منجر می شود که بتوانیم مجتهد بپرورانیم و این توانایی به جهت نیاز همه ی دوران ها به فقه، برای ما نهادینه شده است. فرهنگ مدرنیته با تصور آن که همه ی آینده ی جهان را در اختیار دارد در هر برنامه ای به جهانی بودن آن برنامه و به همیشگی بودن آن می اندیشد، که نمونه ی سیاسی این نوع برنامه ریزی را در خاطرات مستر همفر ملاحظه می کنید که چگونه یک جاسوس انگلیسی تا درجه ی اجتهاد در حوزه نجف نفوذ می کند و برای آینده ی