خطر مادی شدن دین صفحه 153

1- سوره ی مائده، آیه ی 48.

اگر شِکرش زیاد شد سرکه اش را زیاد می کند تا جنبه ی سرکنگبینی آن حفظ شود.

چون که سرکه

سرکِگی افزون کند

پس شکر را

واجب افزونی بود

وقتی حوادث را درست تحلیل کنیم معنی شکست ها و پیروزی ها را درست می یابیم و لذا هم معنی سختیِ مقابله با استکبار را نفی نمی کنیم و هم برکات مقابله با آن را فراموش نمی نماییم، در این حالت است که نه خودمان طعمه ی ظلم می شویم و نه فرصتی را که در اختیار نظام استکباری قرار داده اند برای آن یک امتیاز می دانیم.

هر اندازه رمزِ بودن نظام استکباری را درست بشناسید نه تنها در حیات دینی و انقلابی خود مأیوس و سست نمی شوید بلکه با شور و شوق تمام، حیات دینی و انقلابی خود را ادامه می دهید. ظلم در جهان همیشه هست ولی ما برای این که جایگاه تاریخی ظلمِ زمان خود را درست بشناسیم باید بصیرت دینی داشته باشیم و بدانیم اگر برنامه و یا تمدنی دینی نبود با تمام پوچی و بی ثمری و هلاکت به انتها می رسد. نگوئید غربی ها رفاه و توسعه دارند، تکنیک و نظم دارند، آسایش و راحتی دارند، برای ما رفاه و توسعه می آوردند. این ها ملاک خوب بودن و کیفیت دار بودنِ یک زندگی نیست، در فضای فرهنگ مدرنیته همه ی این ها که فرمودید بستر هلاکت آن فرهنگ را پدید آورده است ما باید مواظب باشیم جامعه ی خود را به آن ها گره نزنیم.

وقتی با یک عقیده ی قلبی مطمئن، متوجه شدیم ظالم ماندنی نیست و مهلت های داده شده به آن ها ما را از انتهای بی نتیجه ی آن زندگی غافل