ضیافت : فضیلت و آداب میهمانی صفحه 114

در روایت آمده است: امام حسین علیه السلام به گروهی از فقرا گذر کرد که عبای خود را گسترده بودند و چند پاره ای نان روی آن ریخته و مشغول خوردن بودند. آنان به امام حسین علیه السلام گفتند: یا بن رسول الله، بیا با ما غذا بخور. امام علیه السلام نشست و با آنها مشغول غذا خوردن شد. و این آیه را تلاوت کرد: «إِنَّهُ لَا یُحِبُّ الْمُسْتَکْبِرِینَ؛(1) خداوند مستکبران را دوست نمی دارد.»

سپس به فقرا فرمود: «قد أجبتکم فأجیبونی؛ من دعوت شما را پذیرفتم. شما هم دعوت مرا اجابت نمایید!» گفتند: اطاعت می کنیم یا بن رسول الله. آنگاه برخاستند و با آن حضرت وارد منزل امام حسین علیه السلام شدند. آن بزرگوار به کنیزک خود فرمود: «أخرجی ما کنت تدخرین؛ آنچه را که ذخیره نموده ای بیاور!»(2)

امام حسن مجتبی علیه السلام میهمانخانه داشتند. در میهمانخانه همیشه باز بود. حتی غیر مؤمن و یهودی و نصرانی و خوب و بد و دوست و دشمن می آمدند و از آن سفره بهره می بردند.

شخصی میهمان امام حسن علیه السلام شد. حضرت دیدند با ولع غذا می خورد. امام حسن علیه السلام که مظهر کرامت بودند، از غذا خوردن آن شخص خوششان آمد. از او پرسیدند: عیال داری یا مجردی؟ گفت: عیالمندم. فرمودند: چند فرزند داری؟ گفت: هشت دختر دارم که آنها از من پرخورترند. امام علیه السلام تبسم کردند و ده هزار درهم به او دادند و فرمودند: این مال تو و همسر و هشت دخترت باشد.(3)

1- سوره نحل، آیه 23.
2- تفسیر العیاشی، ج 2، ص 257؛ بحار الأنوار، ج 44، ص 189.
3- 3.هزار و یک حکایت اخلاقی، ص 355.