ضیافت : فضیلت و آداب میهمانی صفحه 121

دارد آن را کوچک نشمرد. رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم فرمودند:

کفی بالمرء إثما أن یستقل ما یقرب إلی إخوانه و کفی بالقوم إثما أن یستقلوا ما یقربه إلیهم أخوهم ؛(1) همین گناه برای آدمی بس که آنچه نزد برادرانش گزارد کم شمارد، و همین گناه برای میهمانان بس که آنچه برادرشان نزدشان بگذارد کم شمارند.

همین که میزبانی که غذا می آورد بگوید قابل ندارد، گناه است. اگر میهمان هم آن را ناچیز شمارد، گناهکار است؛ چون نعمت خدا تحقیر شده است. امام صادق علیه السلام هم تحقیر غذای میهمانی را موجب هلاکت انسان می شمارند و می فرمایند:

هلک امرؤ احتقر لأخیه ما یخضره و هلک امرؤ احتقر لأخیه ما قدّم إلیه؛(2) هلاک باد آن میزبانی که حاضری خانه را برای میهمانش حقیر و ناچیز شمارد. و هلاک باد آن میهمانی که حاضری میزبانش را برای پذیرایی لایق نشناسد.

بر اساس روایات، اگر نان وارد سفره شد، نباید منتظر غذای دیگری باشیم. نان که رسید مشغول شوید. نگویید نان غذا نیست. معمولا می گویند: بگذارید دو سه رقم غذا بیاید تا شروع کنیم. این بی ادبی و سبک شمردن نان است. میهمان و میزبان هیچ کدام حق ندارند غذایی که سر سفره آورده شده است را تحقیر کنند. این اهانت به نعمت خدا و کفران نعمت است.

قدردان باشیم و نعمت خدا را کم نشماریم. بگوییم: الحمد لله! الهی شکر! اگر من کوتاهی کردم و مقصر هستم، ولی این نعمت خداست. میهمان ها هم