الگوی بانکداری اسلامی صفحه 110

-افزایش و تقویت کنترل سیستم پولی: در بانک داری محدود نیاز کم تری به قوانین خاص و نظارت بر بانک ها وجود دارد؛ چرا که نیازی به سرمایه مالیات دهندگان برای حمایت از سپرده ها نیست، احتمال ورشکستگی بانک ها بسیار کم است و احتمال سرایت شوک های بزرگ تر به کل سیستم مالی کم تر است؛ با این حال، توانایی مقامات پولی در کنترل بخش پولی اقتصاد افزایش می یابد.

-افزایش رقابت و کارایی سیستم پولی و بانکی: در بانک داری محدود از یک سو رقابت بیشتری میان مؤسسات مالی به وجود می آید و از سوی دیگر به دلیل آنکه فعالیت بانک های محدود با فعالیت سایر مؤسسات مالی غیر بانکی تکمیل می شود، محدوده وسیع تری از فرصت ها، امکانات و فعالیت ها در مقایسه با بانک داری سنتی پیش روی اقتصاد قرار می گیرد. با خروج بانک های تجاری از بازار بلندمدت اعتبارات، شرکت های بیمه، صندوق های بازنشستگی و شرکت های مالی غیر بانکی این خلأ را پر می کنند و فعالیت وام دهی افزایش می یابد. در این سیستم علاوه براینکه تمایزی میان سپرده گذاران مطلع و بی اطلاع و ضعیف و قوی در دسترسی به سپرده های بانکی و همچنین دریافت وام نیست، سرمایه گذاران و سپرده گذاران در انتخاب سرمایه های با ریسک ها و بازدهی های متفاوت و بدون استفاده از یارانه آزادی عمل بیشتری دارند. این نکته موجب کاهش خطر اخلاقی می شود.

-کاهش دخالت دولت در وام دهی بانکی و افزایش نظارت مقامات پولی: از نظر اسپونگ، بانک داری محدود می تواند نیاز به دخالت گسترده دولت در وام دهی بانکی و سایر تصمیم های سیاست گذاری را برطرف کند. سیستم بانک داری سنتی براین نظریه اشتباه مبتنی است که دولت باید در مسائل و موضوعات مهم