الگوی بانکداری اسلامی صفحه 47

در ساختار نظام مالی کشور ایران با توجه به اینکه نهاد ناظر بر بانک ها، بانک مرکزی و نهاد ناظر بر شرکت های تأمین سرمایه، سازمان بورس و اوراق بهادار است، مؤسسات تأمین سرمایه نه یک شرکت سرمایه گذاری هستند، نه یک بانک سرمایه گذاری؛ بلکه فعالیت آنها بیشتر مربوط به تأمین مالی شرکت ها است. شیوه های مختلفی برای تأمین مالی وجود دارد که مؤسسات تأمین سرمایه از طریق آن منابع موردنیاز برای نقدینگی و سرمایه در گردش طرح ها را تجهیز می کنند که از جمله می توان به تأمین مالی از روش فروش سهام و اوراق بهادار دیگر اشاره کرد. مؤسسات تأمین سرمایه در مقابل بانک های تجاری قرار می گیرند. بانک های تجاری از طریق سپرده گذاران و مشتریان و حساب های پس انداز اقدام به اعطای تسهیلات می کنند؛ درحالی که مؤسسات تأمین سرمایه فاقد نقدینگی برای اعطای وام های نقدی هستند. این مؤسسات به عنوان واسطه عمل می کنند و فروشندگان سهام را به خریداران آن متصل می کنند. در واقع شرکت هایی که می خواهند به غیر از اخذ وام با روشی دیگر تأمین مالی کنند، به سراغ این مؤسسات می آیند. به همین دلیل نقش این مؤسسات در اقتصاد بسیار حائز اهمیت است.

تعریف

ارائه تعریفی عمومی برای عبارت «بانک داری سرمایه گذاری» به واسطه تنوع در خدمات آن مشکل می نماید، اما این واژه به طورکلی برای توصیف مؤسساتی به کار می رود که فعالیت اصلی آنها گردآوری سرمایه برای شرکت های نیازمند سرمایه است. به عبارتی اعتبارات میان مدت و بلندمدت را برای متقاضیان منابع مالی فراهم می کنند. برخی از تعاریف ارائه شده برای این مؤسسات به شرح زیر است:

- خرید یا تعهد خرید اوراق بهادار، از قبیل اوراق قرضه و سهام از طرف یک سازمان مالی که این اوراق را دوباره به دسته های کوچک تقسیم کرده و به امید نفع