تاریخ تحلیلی آندلس صفحه 128

روز در اطراف اشبیلیّه موضع گرفت؛ آنان برای مردم اشبیلیّه و شذونه امان نامه نوشتند، ولی اهالی، این امان نامه را نپذیرفتند و لذا سپاه مطرف به جنگ اشبیلیّه رفت و آنها را درهم شکست و در این سال مردم اشبیلیّه خراج پرداختند؛ مطرف پس از پیروزی، سه تن از بزرگان اشبیلیّه را در قرطبه زندانی کرد. (1)

از جمله رویدادهایی که بر دامنه آشوب در جنوب آندلس می افزود، نزاع داخلی میان عرب ها و بربرها بود؛ این درگیری پس از تقسیم اشبیلیّه شدت یافت؛ زیرا ابراهیم بن حجاج دو پسر خود را در قرطبه به گروگان نهاد و خود به اشبیلیّه برگشت و «کوره اشبیلیّه» به دو بخش، بین ابراهیم بن حجاج و کریب بن عثمان بن ابن خلدون تقسیم شد؛ (2) تا چند سال وضع اشبیلیّه به این صورت باقی بود تا این که ابراهیم و فرزندان کریب وارد جنگ شدند که منجر به قتل فرزندان کریب شد و اشبیلیّه و اطراف آن به اطاعت ابراهیم در آمده و امیر عبدالله او را به رسمیت شناخت؛ اما ابراهیم بعد از مدتی از اطاعت امیر اموی خارج شد (3) و به ابن حفصون پیوست و او را با مال و رجال یاری داد؛ اما دوباره با عنایت سلطان اموی نسبت به ابراهیم بن حجاج و ارتباط ابراهیم با امویان، به وسیله کارگزاران خود در دربار آنها، وی به اطاعت امویان در آمد. (4)

ابرهیم بن حجاج در اشبیلیّه حکومت مستقل داشت و مانند سلطان زندگی می کرد. (5) صاحب «عقدالفرید» اشعار زیادی در عظمت و شکوه ابراهیم بن حجاج آورده است. (6) ابراهیم تا 288ه. با شکوه حکومت کرد (7) و سپس پسرش عبدالرحمن و بعد محمد بن ابراهیم بن حجاج، برادر او (صاحب قرمونه)، یکی پس از دیگری حاکم اشبیلیّه شدند و تا سال 301ه. بر سر کار بودند تا این که امیر اموی عبدالرحمن ناصر به سال 301ه.

1- (1) . ابراهیم ابن حجاج ابن خلدون و امیر عبدالملک شذونی؛ ر.ک: ابن عذاری مراکشی، البیان المغرب، ج2، ص125.
2- (2) . از اجداد مورخ معروف تونسی.
3- (3) . ابن عذاری مراکشی، البیان المغرب، ج2، ص125.
4- (4) . ابن خطیب، اعمال الاعلام، ص28
5- (5) . ابن عذاری مراکشی، البیان المغرب، ج2، ص127.
6- (6) . همان، ص128.
7- (7) . ابن خطیب، اعمال الاعلام، ص35