تاریخ تحلیلی آندلس صفحه 221

از جمله اهداف بنی عبّاد، سلطه بر قرطبه بود؛ فتنه بین عرب و بربر، زمینه مناسبی برای نیل به چنین هدفی را فراهم ساخت؛ حذف دولت بربر غرناطه در جنوب آندلس و سقوط دولت بنی حمود، از نخستین اقدامات معتمد علی الله و در مسیر سیاست توسعه ارضی دولت بنی عبّاد، بود و این سیاست او دولت غرناطه را مجبور کرد تا با اسپانیا علیه بنی عبّاد متحد شود و چند دژ مهم را به آنها واگذار کند؛ بنی عبّاد نیز به قیمت سلطه بر غرناطه، پیمانی با الفونسوی ششم منعقد ساخت. (1) دولت بنی عبّاد در طول حیات خود دچار درگیری با دولت های مجاور بود و سرانجام به دست «مرابطین» سقوط کرد و عمر این دولت با تبعید و مرگ معتمدبالله در أغمات به سال 484ه. به پایان رسید. (2)

دولت بنی هود در سرقسطه (481-504ه)

«بنی هود» در بخش شرقی آندلس در شهرهای طرطوشه، (3) سرقسطه، (4) افراغه، لارده (5) و قلعه ایوب (6) اعلام استقلال نموده و آنها به خود القاب خلافتی دادند؛ نخستین حاکم بنی هود، سلیمان بن هود، به مؤتمن و پسرش به المقتدر و پسر (7) وی نیز به المستعین (8) ملقب شدند. (9)

وجه اهمیت دولت بنی هود، هم مرزی آنها با دولت های مسیحی شمال اسپانیا و نوع روابط آنها با این دول بود؛ آنها نخستین قدرت هایی بودند که از سلطه مرکزی دولت اسلامی آندلس اعلام استقلال کردند. بنی هود از خانواده های اصیل عرب آندلس از قبیله عربی «جذام» یمن بودند، در مجاور بنی هود، شخصی به نام ابومروان از خانواده های اصیل عرب آندلس، اعلام استقلال کرد و بر بلنسیه و شهرهای آن حکومت می کرد. (10)

1- (1) . بیضون، الدوله العربیه فی اسبانیه، ص356.
2- (2) . عبدالواحد مراکشی، المعجب، ص98، 99، 109.
3- (3) . Tortosa.
4- (4) . Saragossa.
5- (5) . Lerida.
6- (6) . Calatayud.
7- (7) . ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، 292/7.
8- (8) . عبدالواحد مراکشی، المعجب، ص98، 99، 109.
9- (9) . همان، ص54.
10- (10) . ابن خلدون، العبر، ج7، ص350؛ عبدالواحد مراکشی، المعجب، ص54.