تاریخ تحلیلی آندلس صفحه 226

داشت؛ (1) پسر این یهودی، (یوسف) نیز، بعد از پدرش، وزارت را به عهده گرفت و بر همه امور بادیس بن حبوس مسلط شد. در زمان حکومت وی، یهود بر همه کارها تسلط داشتند؛ (2)بُلکین، پسر دیگر بادیس، کینه این یهودی را در دل داشت (3) و مردم را علیه او و سایر یهود غرناطه تحریک کرد که منجر به قتل ابن نغزاله، یوسف، پسرش و شمار زیادی از یهودیان غرناطه در سال 459ه. شد؛ (4) دولت بنی زیری نیز، سرانجام در سال 483ه. در عهدِ آخرین امیر آنها، تمیم بن بلکین در مالقه به وسیله «مرابطین» سقوط کرد.

دولت بنی ذوالنون در طلیطله (400- 478ه) در ثغر اوسط

-5

«بنی ذوالنون» از قبایل بربر «هوّاره» در خدمت دولت عامری منسوب به ذوالنون (6) و در دولت مروانی به کارهای نظامی مشغول بودند؛ یکی از افراد آنها، به ولایت «کوره شنت بریه» (7) رسید؛ با وقوع فتنه در آندلس، مردم طلیطله که از قدیم اهل شورش بودند والی خود را خلع و از ابن ذی النون دعوت کردند (8) تا ولایت طلیطله را به عهده بگیرد؛ ابن ذی النون، پسر خود اسماعیل را به طلیطله فرستاد و او طلیطله و اطراف آن را تصرف کرد. و بعد از او پسرش یحیی بن اسماعیل بر طلیطله حکم راند.

بنی ذوالنون در طول حکومت خود، با «بنی هود» در حال جنگ بودند؛ (9) مسیحیان از این موقعیت بهره می بردند؛ ابن ذی النون مجبور شد، برای مقابله با تجاوز «بنی هود» با ابن عبّاد متحد شده و دعوت «هشامیه» را بپذیرد. (10)

1- (1) . ابن عذاری مراکشی، البیان المغرب، ج3، ص265.
2- (2) . ابن خلدون، العبر، ج7، ص346.
3- (3) . به سال 457ه.، بادیس بن حبوس به سم ابن نغزاله کشته شد.
4- (4) . ابن عذاری مراکشی، البیان المغرب، ج3، ص265، 275.
5- (5) . مقری تلمسانی، نفح الطیب، ج1، ص161.
6- (6) . ابن خلدون، العبر، ج7، ص347؛ ابن عذاری: از جمله خصوصیات کتاب او افادات لغوی است؛ وی می نویسد: زُنّون بود و به ذال تصحیف شد.
7- (7) . Santa maria.
8- (8) به ضمائم، ضمیمه شماره 8 مراجعه شود.
9- (9) . ابن عذاری مراکشی، البیان المغرب، 278/3.
10- (10) . همان، ص279.