تاریخ تحلیلی آندلس صفحه 243

یک پارچه ساختند؛ و چنان که این اقدام را می توان از وجود اساسی اهمیت مرابطین دانست؛ اگر چه بهای این وحدت ظاهری این بود که زمینه های جدایی نهایی و همیشگی آندلس از پیکر سرزمین های اسلامی فراهم گردید.

مرابطین بدون توجه به عواقب براندازی هود در بلنسیه، با سپاهی جرّار وارد شهر شدند؛ ابن جحاف معافری قاضی شهر با ابن عایشه فرمانده مرابطین، جهت تسلیم شهر متحد شد؛ قادر (امیر بنی هود) را که در قصر خود پنهان شده بود به شکل بدی کشتند و سر او را در بلنسیه گرداندند؛ آشوب تمام شهر را فرا گرفت و حکومت به دست جماعت افتاد؛ این وضعیت برای السید و نیروهای مسیحی فرصتی مغتنم بود و او با انبوهی از نیروها وارد بلنسیه شد؛ مرابطین با السید صلح کردند و بلنسیه بدین سان ابتدا به وسیله مرابطین ذبح شد و پس از آن السید شهر را غارت کرد؛ قحطی، شهر را فرا گرفت و در این میان، فریاد مردم بود که به جایی نمی رسید؛ در این هنگام، مردم برای رفع گرسنگی به خوردن موش و سگ و نیز مردار متوصل شدند.

سرانجام ابن جحاف، قاضی شهر با السید پیمان صلح بست و در سال 487ه. بلنسیه به طور کامل تسلیم گردید وی آن گاه با استفاده از فرصت صلح، دمار از روزگار مردم بلنسیه و از جمله بزرگ آنها، ابن جحاف درآورد و او را به شکل فجیعی در آتش سوزاندند؛ بدین ترتیب در پی وقایع مزبور، به ناچار مردم بار دیگر به مرابطین متوسل شدند.

جنگ اقلیش

-1

با مرگ یوسف در سال 500ه/1106م به سن صد سالگی، پسر او علی، سیاست پدر را در مورد آندلس دنبال کرد؛ (2) علی برادر خود تمیم را مسئول جنگ دول مسیحی شمال آندلس