تاریخ تحلیلی آندلس صفحه 259

و این دولت از اداره امور آندلس مستأصل شد و پس از این که نتوانست در آندلس به حکومت خود ادامه دهد، قدرت را در آندلس به محمد بن یوسف بن هود جذامی از اعقاب یکی از ملوک الطوایف تفویض کرد (1) و او را به عنوان والی دولت موحدین در آندلس تعیین نمود؛ (2) برخی او را از جمله لشکریان موحدین و برخی دیگر نیز، کار او را تاراج کاروان مسلمانان و مبارزه با مسیحیان دانسته اند. (3) اختلاف بین فرزندان موحدین (الساده) باعث شد تا جذامی، پس از مرگ مستنصر موحدی در 620ه. در صخیراتِ مرسیه شوریده و با استفاده از ضعف دولت مرکزی موحدین در مراکش اعلام استقلال کند؛ (4) او با اعلام استقلال به پیروی از «عباسیان» پرچم های سیاه بست و لباس سیاه پوشید (5) و به نام المستنصربالله، خلیفه عباسی بغداد خطبه خواند؛ (6) مستنصر عباسی نیز، در سال 631ه. برای او هدیه و خلعت و تقلید فرستاد؛ (7) متن نامه بلندِ خلیفه عباسی به ابن هود را ابن خطیب در کتاب خود ذکر کرده است؛ (8) مأمون، خلیفه موحدی در سال 634/633ه. در شرق آندلس با او درگیر شد و شکست سختی به ابن هود وارد ساخت. وقوع فتنه در مراکش به مأمون اجازه بقا در آندلس را نداد و وی ناگزیر، به مراکش بازگشت (9) و اتحاد سیاسی- نظامی مغرب و آندلس برای همیشه

1- (1) . ابن خلدون می نویسد: از اینکه ابن هود پیشوای شورش های آندلس علیه موحدین شد، نگرانی بر قلوب اهالی آندلس حاکم شد.
2- (2) . ابن خطیب، اعمال الاعلام، ص277.
3- (3) . ...و کان من الجند؛ ر.ک: حمیری، الروض المعطار، ص355.
4- (4) . با مرگ مستنصر، بین جناح آندلسی موحدین و جناح مغربی آن در تعیین جانشین، اختلاف افتاد که منجر به فتنه ای شد که دودمان موحدان را بر باد داد؛ این اختلاف در آندلس شکل گسترده تری پیدا کرد و جناح های قدرت طلب موحدین، از شاه قشتاله برای رسیدن به هدف خود درخواست کمک نمودند و کار به جایی رسید که سیدابوزید به دین مسیحیت درآمد؛ ر،ک: ابن خلدون، العبر، ج7، ص363.
5- (5) . ابن خطیب، اعمال الاعلام، ص228.
6- (6) . همان، ص279.
7- (7) . فرستاده بغداد، ابوعلی حسن بن علی حسن بن حسین کردی (کمال) در غرناطه طی مراسم او را به متوکل ملقب ساخت.
8- (8) . ابن خطیب، اعمال الاعلام، ص281، 285.
9- (9) . همان، ص280.