تاریخ تحلیلی آندلس صفحه 260

درهم ریخت (1) و زمینه دوره سوم ملوک الطوایف که با سقوط نهایی آندلس خاتمه پیدا کرد، فراهم شد.

سرانجام نزاع بین ابن هود و موحدین، باعث سقوط بلنسیه شده و این شهر به دست الرئیس ابوجمیل زیّان بن ابی الحملات از اعقاب بنی مردنیش افتاد. (2) والی بلنسیه السید ابوزید پسر ابوعبدالله گریخت و به خایمه اول، شاه آرگون ( Jaime «جاقمه ملک ارغون» یعقوب) پناه برد و نام مسیحی ( Vicente de Belvis ، بجنت) بر خود نهاد (3) و با دومینیکالوبین ازدواج کرد و از او دختری به نام إلدا متولد شد؛ (4) بیشتر منابع عربی او را مرتد دانسته اند.

ابوجمیل با ده تن از اعضای خانواده مردنیش، از رؤسای بلنسیه که از حمایت موحدان برخوردار بودند، اعلام ولایت ابن هود را نپذیرفتند و بدین ترتیب، ابوجمیل، خود به سال 626ه. اعلام ولایت کرد و به نام خلیفه مستنصر عباسی، خطبه خواند؛ ابن هود نیز به بلنسیه لشگر کشید و دولت ابوجمیل را ناتوان ساخت. تهاجم ابن هود، بلنسیه را در معرض تهدید صلیبی ها قرارداد و با وجود کمک مالی و نظامی امیر ابوزکریا حفصی سرانجام بلنسیه سقوط کرد و خایمه اول، شاه آرگون حملات وسیعی را در شرق آغاز کرد و جزایر شرقی را در سال 632ه. به تصرف خود درآورد؛ در این حملات السید ابو زید (بثنته) با سردار مسیحی اش، (دون بلاسکو) حضور داشتند و بتدریج دژها و نواحی اطراف بلنسیه را در 631ه. تا 633ه. گرفتند و در سال 634ه. با تصرف «دژ انیشه» (انیجه) که در جریان آن نیروهای مسلمان شکست سختی را متحمل شدند، راه فتح بلنسیه هموار گردید.

فرناندوی سوم، شاه قشتاله و خایمه، شاه آرگون در معاهده کاسولا ( Cazola) شمال

1- (1) . ابن خلدون در این مورد می نویسد: «ثم تلاشت اماره الموحدین من بعده و انتزی بالساده بنواحی الآندلس فی کل عمله و...؛ سپس بعد از او دولت موحدین تجزیه شد و سادات در نواحی آندلس در هر استان و هر جا که بودند اعلام خود مختاری کردند و...» ر.ک: ابن خلدون، العبر، ج7، ص359.
2- (2) . خلیفه موحدی به سال 567ه. ولایت شرق آندلس را به جد او ابوالحجاج یوسف بن سعد بن مردنیش داد؛ او در 582ه. ولایت را به السید ابوعبدالله، از نوادگان خلیفه عبدالمؤمن موحدی داد و سرانجام در زمان ابوالحجاج ولایت به السید ابوزید رسید.
3- (3) . تاریخ دولت های اسلامی در آندلس، ج4، ص303.
4- (4) . ارسلان، الحلل السندسیه فی الاخبار الآندلسیه، ج3، ص327.