تاریخ تحلیلی آندلس صفحه 282

703ه. سیاست خود را تغییر داد و روابط دوستی با قشتاله را تقویت نمود و مانع از ورود سلطان مرین به آندلس شد و در امور داخلی سلطنت بنی مرین دخالت کرد و سبته را تصرف نمود.

از این زمان، سیاست دولت قشتاله، تصرف بنادر جنوبی از جمله «جزیره خضرا» و طریف و جبل الطارق بود تا مانع از ورود «بنی مرین» شود؛ مخلوع به سال 708ه. جای خود را به برادرش نصر داد؛ نیروهای دولت قشتاله، جبل الطارق و جزیره خضرا و دولت آرگون نیز در اجرای سیاست مزبور، بندر المریه را سال 709ه. محاصره کردند. جبل الطارق دروازه ورود به آندلس، سقوط کرد و نصر به سال 713ه. سلطنت را به ابوالولید، اسماعیل بن فرج واگذار کرد؛ غرناطه، سیاست دوستی با «بنی مرین» را به سرعت تجدید نمود و مرحله ای جدید از جهاد مرینی ها در مدتی بعد از شکست 674ه. آغاز گردید؛ پیروزی مزبور را نخستین پیروزی مسلمین در آندلس بعد از شکست عقاب دانسته اند نیروهای مسیحی در سال 719ه. با سپاه بزرگی به فرماندهی پانزده تن از امرای مسیحی اسپانیا، با حمایت معنوی پاپ، به غرناطه حمله کردند؛ (1) شاه غرناطه، الغالب بالله، ابوالولید اسماعیل بن ابی سعید (2) (713-725ه/1314م-1325 م.) از سلطان مرینی، ابی سعید کمک گرفت و آنان، شکست سختی به نیروهای مسیحی وارد ساختند؛ در این جنگ، بیست و پنج امیر مسیحی همراه فرمانده عالی آنها دون پتره کشته شده (3) و ناگزیر درخواست صلح کردند. (4)

جبل فتح (جبل الطارق) تا حدود بیست سال در اختیار نیروهای مسیحی باقی ماند؛ تا این که سلطان ابوالحسن مرینی (731-749ه) در جنگ «طریف»، (5) جزیره خضرا، جیّان و جبل فتح را آزاد کرد.

امرای غرناطه از آغاز جهاد علیه نصارا لقب «امیرالمسلین» یافتند و عالی ترین منصب

1- (1) . ابتدا به سال 716ه. لشکر قشتاله و جمعی از نیروهای انگلیسی وارد ارتفاعات البیره شدند.
2- (2) . مقری تلمسانی، نفح الطیب، ج1، ص449، 450.
3- (3) . سپاه مسلمان صدو پنجاه هزار سوار و چهار هزار پیاده بود.
4- (4) . مقرّی تلمسانی، نفح الطیب، ج1، ص451.
5- (5) . الاستقصاء الاخبار دول مغرب الاقصی، ج4، ص100.