تربیت بدنی و سلامت جسمانی صفحه 64

است.این بی توجهی ناشی از جدایی فرد از جامعه و عدم احساس تعلّق به او جامعه است.چنین شخصی،می تواند با اندکی صَرف وقت و انجام فعالیت های منظم روزانه ورزشی این محدودیت ها را کاهش بدهد و شرایط جامعه پذیری را در خود تقویت نماید.سلامتی،نتیجه تعادلی است که در ابعاد جسمانی،روانی و اجتماعی ایجاد می شود.ازاین رو،می توان گفت تربیت بدنی و ورزش،ضامن سلامتی است.برخی از آثار ورزش بر سلامت اجتماعی عبارتند از:

1.افزایش جامعه پذیری؛

2.افزایش قدرت هدایت و رهبری؛

3.افزایش مسئولیت پذیری؛

4.افزایش امید به زندگی؛

5.افزایش خوش بینی و اعتماد اجتماع؛

6.افزایش هم دلی و صمیمیت و دوستی.

جامعه پذیری: جامعه پذیری (1)یا سازگاری با جامعه،فرایندی است که ما در آن هنجارها و ارزش های جامعه خود را می آموزیم.در این فرآیند دامنه گسترده رفتارها و نگرش های بالقوه فرد شکل می گیرد تا با آنچه در فرهنگ او پذیرفته است سازگار شود.در کودکی،والدین که از عوامل اولیه جامعه پذیری کودک تلقی می شوند؛بیشترین تأثیر را در این فرآیند دارند.

با گسترش تدریجی تجارب اجتماعی کودکان و پدیدار شدن عواملی چون مدرسه،دوستان و ورزش،آن ها با اثرگذاران بیشتری در تماس خواهند بود که به عوامل ثانویه جامعه پذیری معروفند.