تربیت بدنی و سلامت جسمانی صفحه 94

نیروی عضلانی در داخل عضله افزایش می یابد،ولی طول عضله نسبتاً ثابت باقی می ماند و حرکت یا جزئی است یا هیچ حرکتی در مفاصل به چشم نمی خورد.این انقباض به نام انقباض ایستا" هم شناخته شده است.هنگام تمرین باید حداکثر نیرو در مقابل مانع ثابت به کار رود؛مثلاً در داخل چارچوبِ در بایستید و دستان خود را در امتداد شانه ها به چارچوب تکیه داده و به آن فشار آورید.در این حالت،شما هر قدر بکوشید و با نهایتِ نیرو عضلات را منقبض کنید باز قادر نخواهید بود که چارچوب را از جای خود تکان دهید.یکی دیگر از روش های اجرای انقباض هم طول،انقباض یک عضله در مقابل دیگری است که با به کار بردن نیروی مساوی با جهات مختلف انجام می شود.در این حالت،عضلات مخالف به عنوان نیروی مقاوم کار می کنند.

انقباض هم تنش(ایزوتونیک): این روش متداول ترین روش افزایش قدرت عضلانی می باشد.در این انقباض با تولید نیرو در عضله،طول آن نیز تغییر می کند.حرکت در مفصل صورت می گیرد و طول عضله بلند و کوتاه می شود؛مثلاً در حرکت جلوبازو به منظور بلند کردن وزنه،عضله دورسر باید منقبض شده و طول آن کم شود.در این حالت به انقباض هم تنش انقباض مرکز گرا" نیز گفته می شود.به منظور کنترل وزنه در هنگام برگشت آن به نقطه شروع،انقباض عضله ادامه پیدا می کند،ولی بر طول آن افزوده می شود.در این حالت،انقباض رامرکز گریز" می گویند.هنگام انقباض هم تنش استفاده از انقباضات مرکزگرا و مرکزگریز برای افزایش قدرت در دامنه حرکت امری اساسی است.

مسأله اساسی انقباض هم تنش،تغییر نیروی اعمال شده بر وزنه در سرتاسر دامنه حرکت است.این تغییر،به تأثیر نیروی جاذبه و سیستم اهرمی بدن نسبت داده می شود.با غلبه بر مقاومت اولیه،بلند کردن وزنه ممکن است