درسنامه حقوق بشر از دیدگاه اسلام صفحه 238

سرمایه باعظمت انسانی برخوردار باشد،محال است به فرد دیگری اهانت کند و کرامت و شرف او را جریحه دار سازد. (1)

کرامت در اعلامیه حقوق بشر اسلامی

ماده1:(1)بشر به طور کلی یک خانواده می باشند که بندگی نسبت به خداوند و فرزندی نسبت به آدم،آنها را گرد آورده و همه مردم در اصل شرافت انسانی و تکلیف و مسئولیت برابرند؛بدون هر گونه تبعیضی از لحاظ نژاد،یا رنگ یا زبان یا جنس یا اعتقاد دینی یا وابستگی سیاسی یا وضع اجتماعی و غیره.عقیده صحیح،تنها تضمین برای رشد این شرافت از راه تکامل انسان می باشد.

ماده1:(2)همه مخلوقات به منزله عائله خداوند هستند و محبوب ترین آنان نزد خدا سودمندترین آنان به همنوع خود است و هیچ کس بر دیگری برتری ندارد،مگر در تقوا و کار نیک.

ماده4:هر انسانی،حرمتی دارد و می تواند از حرمت و حیثیت خود در زندگی یا پس از مرگ پاسداری کند و دولت و جامعه موظف است که از پیکر و مدفن او محافظت کند.

ماده 20:دستگیری و محدود ساختن آزادی،تبعید،و مجازات انسان جایز نیست،مگر به مقتضای شرع،و نباید او را شکنجه بدنی یا روحی کرد یا با او به گونه ای حقارت آمیز،خشن،یا منافی حیثیت انسانی رفتار کرد.همچنین اجبار هر فردی برای آزمایش های پزشکی یا علمی جایز نیست،مگر با رضایت وی و مشروط بر این که سلامتی و زندگی او به خطر نیفتد.همچنین،تدوین قوانین استثنایی که به قوه اجرائیه چنین اجازه ای را بدهد،نیز جایز نیست.