درسنامه حقوق بشر از دیدگاه اسلام صفحه 249

کوتاه سخن این که انسان ها کرامت دارند،اما کسی که انسان بی گناهی را به قتل می رساند،کیفرش قتل است؛چون او دیگر کرامت ندارد.به اعتقاد ما،حفظ عقاید حقه و اخلاق حسنه،مهم تر و ارزشمندتر از حفظ جان است؛به گونه ای که اگر جان فدای آن شود صحیح است.بنابراین اگر کسی با عقاید درست و اخلاق نیک انسان ها سر ستیز و پیکار داشته باشد یا به آن توهین کند،در واقع چیزی والاتر از جان انسان ها را آماج کین و دشمنی قرار می دهد و شایسته مجازات سنگین است. (1)

خلاصه

«کرامت»واژه ای عربی و دارای خاستگاه قرآنی است که معادل« Dignity »در زبان انگلیسی به کار می رود.کرامت در لغت به معنای بزرگی ورزیدن،جوانمرد گردیدن،بخشندگی،عزت و بزرگواری است.در اصطلاح،کرامت عبارت است از پاک بودن از آلودگی ها و عزت و شرف و کمال ویژه موجودی که کرامت به او داده نسبت می شود.

تکریم انسان در ادیان الهی به مثابه یک حق مطرح است.نگاه گذرا به آموزه های دینی این ادعا را کاملا مبرهن می سازد.اسلام در جایگاه کامل ترین و آخرین دین الهی،دو نوع کرامت برای انسان قائل است:یکی«کرامت ذاتی»که ناشی از رابطه انسان با خدا و مربوط به مقام انسانیت است؛دیگری،«کرامت اکتسابی»و اختیاری که از به کار انداختن استعدادها و نیروهای مثبت در وجود آدمی و تکاپو در مسیر رشد و کمال و خیرات ناشی می گردد.این کرامت ملاک ارزش نهایی و عالی انسان است.افزون بر آن،در رویکرد حقوقی نیز«انسان