درسنامه حقوق بشر از دیدگاه اسلام صفحه 422

ماده 20

دستگیری یا محدود ساختن آزادی یا تبعید یا مجازات هر انسانی جایز نیست،مگر به مقتضای شرع.نباید او را شکنجه بدنی یا روحی کرد یا با او به گونه ای حقارت آمیز،خشن،یا منافی حیثیت انسانی رفتار کرد.همچنین اجبار هر فردی برای آزمایش های پزشکی یا علمی جایز نیست،مگر با رضایت وی و مشروط بر این که سلامتی و زندگی او به خطر نیفتد.همچنین تدوین قوانین استثنایی که به قوه اجرائیه چنین اجازه ای را بدهد نیز جایز نمی باشد.

ماده 21

گروگان گیری به هر شکلی و برای هر هدفی،ممنوع است.

ماده 22

الف)هر انسانی حق دارد نظر خود را به هر شکلی که مغایر با اصول شرعی نباشد،آزادانه بیان کند.

ب)هر انسانی حق دارد بر طبق ضوابط شریعت اسلامی،امر به معروف و نهی از منکر نماید.

ج)تبلیغات یک ضرورت حیاتی برای جامعه است و سوء استفاده از آن و حمله به مقدسات و کرامت انبیاء یا به کارگیری هر چیزی که منجر به ایجاد اختلال در ارزش ها و باورها یا موجب پراکندگی جامعه شود،ممنوع است.

د)برانگیختن احساسات قومی،مذهبی یا هر رفتاری که منجر به برانگیختن هر نوع حس تبعیض نژادی گردد،جایز نیست.

ماده 23

الف)ولایت،امانتی است که استبداد یا سوءاستفاده از آن شدیداً ممنوع می باشد؛زیرا حقوق اساسی از این راه تضمین می شود.