چشم پزشکی در دوره اسلامی صفحه 70

صفحه 70

بررسی دقیق متن الابنیه با توجه به گویش های خراسان قدیم بسیار سودمند خواهد بود.(1)

ابن هندو

پزشک، ادیب و شاعر در سده 4و5ق.

این نام برای چند تن از کاتبان، شاعران و ادیبان و پزشکان ایرانی نژاد سدههای 4 و 5ق/10 و 11م به کار رفته است. زندگینامه آنان گاه چنان به هم آمیخته است که تفکیک یکی از دیگری دشوار مینماید. خاندان ابن هندو احتمالاً همه منسوب به خاندان شیعی مذهب آل هندو بوده و موطن اصلی نیاکان آنان هندو جان (هندیجان کنونی)، از روستاهای پیرامون قم، بوده است و کلمه «هندو» در نام و نسبشان نشانه تبار هندی آنان نیست. با این همه، چنین نیز میتوان پنداشت که لفظ هندو در نام آن روستا، دلیل بر اقامت گروهی مهاجر هندی در آن بوده است. اما نسبت قمی رازی، بغدادی و احیاناً طبرستانی که در بعضی منابع به دنبال نام آنان آمده، بیگمان از آنجاست که اعضای این خاندان به قم یا دیگر شهرها کوچیدهاند یا در آن شهرها مناصب دولتی داشتهاند. مشاهیر این خاندان عبارتاند از: ابوالفرج محمد بن هندوی رازی؛ ابوالفرج حسین بن محمد بن هندو از شاعران و دبیران عضدالدوله دیلمی (حکومت 338-372)؛ ابوالفرج علی بن حسین بن هندو، کاتب، شاعر و پزشک مشهور (درگذشت 410 یا 420ق). کتاب مفتاح الطب و دیگر آثار پزشکی از همین شخص یعنی ابوالفرج علی بن حسین مشهور به ابن هندو است.

زادگاه و محل نشو و نمای وی طبرستان بوده است. وی در نیشابور دانش های یونانی و متون فلسفی را نزد ابوالحسن وائلی یا عامری (درگذشت 381ق) و سپس دانش پزشکی را نزد ابن خمّار فرا گرفت. خاندان وی در ری منزلتی داشته و نیاکان


1- . دائرهالمعارف بزرگ اسلامی، ج6، ص 293-296. Browne, E.G., Arabian Medicine, Cambridge, 1962; Flugel, G., Die arabischen, Persischen, Turkischen Handschriften… zu Wien, Wien, 1865; Fonahn, A., Zur Quellenkunde der persischen Medizin, Leipzig, 1910; Sarton, G., Introduction to the History of Science, Baltimore, 1927; Storey, C.A., Persian Literature, London, 1971.
کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه