یازده گفتار پیرامون بیداری اسلامی صفحه 41

الان نزدیک به شصت سال است که فلسطین، خانه ی اسلام، متضمن قبله ی اوّل مسلمانان، از دست مسلمانها، از دست صاحبان خودش، خارج شده و فلسطینی ها آواره در کشورها شده اند و یا در خانه ی خودشان، در زیر فشار آن غاصب مدعی هستند که با پُررویی تمام آنجا نشسته و دشمنان اسلام هم از طرف او را تأیید می کنند. این غصه ی بزرگ، این مصیبت بزرگ، به خاطر این به وجود آمد که مسلمانها از توانایی های خودشان غافل بودند. اگر این بیداری ای که امروز در دنیای اسلام هست، در دهه های 30 و 40 میلادی وجود داشت، قضیه ی فلسطین اتفاق نمی افتاد و دولت غاصب انگلیس، آن روز جرئت نمی کرد یک کشور اسلامی را یکجا از مردمش غصب کند و به یک بیگانه بسپارد. حالا امروز باید از آنچه خسارت خورده ایم، بتدریج جبران کنیم. و این کار با برنامه ریزی ممکن است؛ این کار با عقل و تدبیر ممکن است؛ این کار با عزم راسخ ممکن است؛ ولی با میل به انفعال و تسلیم، هیچ وقت دنیای اسلام به اهداف خود نخواهد رسید؛ با ترس از دشمن و بی اعتقادی به نیروی مردم، هرگز مقاصد دنیای اسلام و امّت اسلامی برآورده نخواهد شد.

قدرت توده های ملّتهای مسلمان؛ عامل شکست بیگانگان

این توده های میلیونی مردم که در کشورهای اسلامی می بینید، یک قدرت عظیمی است که اگر این قدرت فعال بشود، هیچ قدرت بیگانه ای در مقابل آن نمی تواند ایستادگی کند. نمونه اش همین اتفاقی است که افتاد و خدای متعال حجت را بر ما تمام کرد. حادثه ی لبنان و پیروزی واضح حزب الله که حقیقتاً مصداق «کم فئهٍ قلیله غلبت فئهً کثیره باذن الله و الله مع الصّابرین» بود، حجت را بر ما تمام کرد. البته دشمنان اسلام نیروی مردم را انکار کردند و سیاستمداران را به نیروی ملّتهای خودشان بی اعتقاد کردند. به نظر ما یکی از بزرگترین هنرهای امام راحل ما این بود که این نیروی مردم را شناخت و آن را کشف کرد و از آن بهره گرفت؛ و به مردم اعتماد کرد.