یازده گفتار پیرامون بیداری اسلامی صفحه 75

ارتش خودش را، مردم خودش را، پشتیبانی های خودش را برد، که البته موفق نشدند؛ یکی در سال 1967، یکی در سال 1973. مصر یک چنین کشوری است. لذا مصر ملجأ و پناه فلسطینی ها محسوب میشد؛ بلکه حتّی ملجأ و پناه بسیاری از انقلابیون دیگر کشورها مصر بود که میرفتند آنجا.

خیانتهای مبارک در مصر

خب، یک چنین کشوری سی سال است افتاده است دست کسی که نه فقط آزادیخواه نیست، بلکه دشمن آزادیخواهی است؛ نه فقط ضد صهیونیسم نیست، بلکه همراه و همکار و امین و به یک معنا نوکر صهیونیستهاست. کشوری که یک روز پرچم مبارزات ضد صهیونیستی در این کشور برای همه ی دنیای عرب الهامبخش بود، کارش به جائی رسید که اسرائیلی ها و دشمنان صهیونیستی در همه ی فعالیتهائی که علیه فلسطینی ها خواستند بکنند، متکی شدند به کمک این نامبارک؛ کمکشان کرد. در قضیه ی غزه اگر حسنی مبارک به اسرائیلی ها کمک نمیکرد، نمیتوانستند غزه را محاصره کنند. فلسطینی ها در غزه در محاصره بودند - الان چهار سال است در محاصره اند - در جنگِ بیست و دو روزه، مرد و زن و کودک این مردم به وسیله ی آتش اسرائیلی سوختند، نابود شدند، خانه هاشان تخریب شد؛ اما نگذاشتند کاروانهای کمک رسانی به این مردم کمک کنند. نه اینکه از خود مصر، حتّی دیگر کشورها هم میخواستند از مصر عبور کنند - از جمله مردم ما - میخواستند بروند به اینها کمک برسانند، اما حسنی مبارک نگذاشت. یک چنین وضعی در مصر حاکم بود.

عامل اصلی قیام مردم مصر

خب، این مردم را به ستوه آورد. مردم مصر به خاطر طرفداری رژیم کنونی مصر از اسرائیل، به خاطر دنباله روی و اطاعت محضش از آمریکا،