مسئله وحی و پاسخ به شبهات آن صفحه 191

(شَرَعَ لَکُمْ مِنَ الدِّینِ ما وَصّی بِهِ نُوحاً وَ الَّذِی أَوْحَیْنا إِلَیْکَ وَ ما وَصَّیْنا بِهِ إِبْراهِیمَ وَ مُوسی وَ عِیسی أَنْ أَقِیمُوا الدِّینَ وَ لا تَتَفَرَّقُوا فِیهِ...)؛ 1 آیین را برای دین شما تشریع کرد که به نوح توصیه کرده بود و آن چه را بر تو وحی فرستادیم و به ابراهیم و موسی و عیسی سفارش نمودیم این بود که دین را برپا دارید و در آن تفرقه ایجاد نکنید.

با توجه به آیه (إِنَّ الدِّینَ عِنْدَ اللّهِ الْإِسْلامُ...) 2 و آیات دیگر از جمله آل عمران، آیه 85، بقره، آیه 135 و 136 روشن می شود که خداوند دارای یک دین و آیین به نام اسلام است و آن تسلیم در برابر خدا و پرستش خالصانه اوست. (1)

نکته دوم : درباره الهی بودن کتاب مقدسِ موجود، دیدگاه های متفاوتی وجود دارد. دیدگاه غالب یهودیان قدیم و مسیحیان این است که عهد عتیق الهام الهی است؛ اما الهام بودن بدین معنا نیست (2) که همه الفاظ و کلمه به کلمه آن از جانب خداوند بر پیامبران نازل شده باشد؛ بلکه سخن خدابودن یا از طریق نیابت است که پیامبران نایب خدا روی زمین هستند و به نیابت از او سخن می گویند یا از طریق تملک است که خداوند سخنان پیامبران را به تملک خود درمی آورد. (3)

عهد جدید که چهار انجیل (انجیل متا، یوحنا، مرقس و لوقا) دارد نیز به اعتقاد مسیحیت، نوشته نویسندگان مخصوص به خود است که متا، یوحنا، مرقس و لوقا نویسندگان انجیل های چهارگانه هستند و به اعتقاد متکلمان جدید مسیحی، الفاظ آن از جانب خداوند نیست و هیچ ضمانتی برای معصوم بودن محتوای آن

1- (3) . محمد هادی معرفت، شبهات و ردود، ص11 و12.
2- (4) . عقل و اعتقاد دینی، ص438؛ توماس میشل، کلام مسیحی، ص26.
3- (5) . سفر خروج، ج4، ص16 و ج7، ص1؛ سفر تثنیه، ج18، ص18؛ و نیز توماس میشل، همان، ص28.