مسئله وحی و پاسخ به شبهات آن صفحه 203

کاستن یا افزایش یک حرف چه حرف ربط یا غیر آن را برنمی تابد و مفهوم آن به طور کامل تغییر می کند و به همین جهت از اعجاز برخوردار است و قابلیت تحدی را دارد. این غیر از سخنان خود آن حضرت است که اسلوب دیگری دارد و حتی بسیاری از احادیث نقل شده از آن حضرت نقل به معنا می باشد و اگر آیات قرآن هم از خود پیامبر می بود باید دارای یک سیاق و اسلوب باشد و هر دو از اعجاز برخوردار باشند. افزون بر آن پدیده جعل و روایات ساختگی پرشماری را که به پیامبر نسبت داده اند نشان می دهد که همانندسازی در روایات آن حضرت ممکن است؛ اما مانند قرآن را آوردن خیر. اگر سخنان پیامبر را نیز کنار آیه ای قرار دهیم، از هم باز شناخته می شوند.

2- شواهد و قرینه ها

اشاره

افزون بر دلایل مزبور شواهد فراوانی از آیات قرآن و روایات وجود دارد که ثابت می کند تنها مصدر قرآن خداوند است و پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) نقشی جز اخذ وحی و ابلاغ آن به مردم نداشته است. این شواهد و قرائن، درون دینی هستند و کسانی آن را می پذیرند که اصل دین اسلام و قرآن را پذیرفته باشند. این شواهد را می شود در دو دسته ارائه نمود: دسته ای کلی است و دسته ای دیگر به نزول لفظی قرآن از جانب خداوند اشاره دارند؛ در این جا به بررسی آنها می پردازیم.

الف) شواهد و مدعیات کلی

یکم) دخالت نداشتن پیامبر در متن قرآن

آیاتی از قرآن دلالت دارد که همه آیات و سوره های قرآن کریم از جانب خداوند متعال و کلام الهی است. این آیات با واسطه گری جبرئیل بر قلب مبارک