مسئله وحی و پاسخ به شبهات آن صفحه 213

ب) شواهد الهی بودن الفاظ قرآن

اشاره

برای قرآن کریم اوصافی مانند عربی بودن در آیات مختلفی آمده است؛ همچنین تعابیر و واژه هایی درباره الفاظ و متن قرآنِ نازل شده؛ مانند واژه قرائت، تلاوت، کلام خدا و کتاب و مانند آن که نشان می دهد الفاظ قرآن از جانب خداوند متعال است و هیچ منبعی در ایجاد واژه ها و ترکیب آیات جز وحی الهی نقشی نداشته است. در این جا به بررسی دلایل آن می پردازیم:

یکم) اعجاز در فصاحت و بلاغت

آیات قرآن که اعجاز آن ثابت شده است همه دانشمندان مهم ترین بُعد اعجاز قرآن را در فصاحت و بلاغت و ترکیب خاص جمله ها و واژه های آن می دانند؛ به گونه ای که اگر یک کلمه از آیه ای برداشته شود و بخواهیم کلمه ای دیگر را جایگزین آن نماییم، نخواهیم توانست و حالت قرآنی بودن و ظرافت لفظی و معنوی آن از بین خواهد رفت.

دوم) عربی بودن

در آیات فراوانی، قرآن به عربی توصیف شده است؛ از جمله این که خداوند می فرماید: (وَ کَذلِکَ أَوْحَیْنا إِلَیْکَ قُرْآناً عَرَبِیًّا لِتُنْذِرَ أُمَّ الْقُری وَ مَنْ حَوْلَها...)؛ 1 و این چنین قرآنی به زبان تازی به تو وحی کردیم تا اهل مکه و کسانی را که پیرامون آنند بیم دهی.

و نیز می فرماید: (إِنّا أَنْزَلْناهُ قُرْآناً عَرَبِیًّا لَعَلَّکُمْ تَعْقِلُونَ)؛ 2 ما آن را قرآنی عربی نازل کردیم شاید شما درک کنید (و بیندیشید).