مسئله وحی و پاسخ به شبهات آن صفحه 221

شبهات حول القرآن و تنفیدها از غازی عنایت و قضایا قرآنیه از فضل حسن عباس از آن جمله اند.

به همین جهت شبهات مخالفانِ وحیانی بودن قرآن کریم در دو قسمت قابل بحث و بررسی است. شبهات عصر رسالت و شبهات خاورشناسان معاصر.

1- اجمالی از شبهات عصر رسالت

مشرکان از آغاز رسالت نسبت به آیات قرآن القاء شبهه می کردند؛ از جمله این که می گفتند آیات قرآن از خداوند متعال نیست. برخی از آنها در بحث پیشین بررسی شد که عبارتند از:

-پیامبر (صلی الله علیه و آله) قرآن را از افرادی گرفته است که آگاه به کتب پیشین بوده اند.

-معانی قرآن از خداوند است؛ ولی الفاظ را پیامبر ساخته و پرداخته است.

-افراد سخنور و فصیح عصر رسالت از آیات قرآن شگفت زده شده و اتهام سحر به آن زدند؛ سپس از این اتهام دست برداشته و اعتراف کردند که نه کلام بشر است و نه کلام جن.

افزون بر آن، کفار و مشرکان با تعبیرهای مختلف سعی کرده اند قرآن را بی اعتبار کنند و با سخنانی مانند افتراء، اساطیر و سحر می کوشیدند قدسی بودن قرآن کریم و وحیانیت آن را زیر سؤال برده و مردم را از دین اسلام جدا کنند. برخی از آن تعابیر عبارتند از:

افترا: (وَ قالَ الَّذِینَ کَفَرُوا إِنْ هَذا إِلاّ إِفْکٌ افْتَراهُ وَ أَعانَهُ عَلَیْهِ قَوْمٌ آخَرُونَ)؛ 1 و کسانی که کافر شدند گفتند: این قرآن نیست؛ مگر دروغی که محمد بر بافته است و گروهی دیگر او را بر آن یاری کرده اند.