مسئله وحی و پاسخ به شبهات آن صفحه 271

طبق این دو روایت و مانند آن، مدت چهل یا پانزده شبانه روز وحی بر پیامبر (صلی الله علیه و آله) قطع شده است.

اشکال این روایات تفاوت مدت تأخیر یا انقطاع وحی می باشد. اشکال دیگر این که در روایت نخست افراد فرستاده شده نزد دانشمندان یهود سه نفر و در روایت ابن عباس دو نفرند. نیز پرسش های روایت نخست، داستان اصحاب کهف، موسی (علیه السلام) و خضر (علیه السلام) و ذوالقرنین و زمان قیامت بوده؛ اما در روایت ابن عباس داستان اصحاب کهف، ذوالقرنین و مسئله روح بوده است.

این تفاوت ها بر فرض صحت سند باعث می شود اعتماد نسبت به محتوای آنها کم شود. در هر صورت اگر انقطاع وحی به معنای تأخیر طبیعی آن باشد تا این که از جانب خداوند پاسخ برسد، اشکالی ندارد.

3- سوره مدثر

درباره سوره مدثر ادعا شده است که پیش از نزول آن یا بعد از نزول آن در صورتی که اولین سوره نازل شده باشد وحی مدتی قطع شده است.

اوزاعی از یحیی بن کثیر چنین روایت می کند:

از ابوسلمه پرسیدم کدام قسمت قرآن پیش از همه نازل شده است؟ پاسخ داد: (یا أَیُّهَا الْمُدَّثِّرُ). گفتم: یا این که (اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّکَ ) پیش از همه نازل شده است؟ وی گفت: از جابر بن عبدالله پرسیدم: کدام قسمت قرآن پیش از همه نازل شده است؟ گفت: (یا أَیُّهَا الْمُدَّثِّرُ). گفتم: «اقرأ» چطور؟ گفت: آن چه که رسول خدا (صلی الله علیه و آله) به ما گفته است به شما می گویم. رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فرمود: مدت یک ماه مجاور حراء بودم. چون یک ماه تمام شد. فرود آمدم، به میانه دشت که رسیدم، ندایی شنیدم و به پیش روی و پشت سر و راست و چپ خود نگریستم. کسی را ندیدم. بار دیگر صدا را شنیدم، به بالای سر