مسئله وحی و پاسخ به شبهات آن صفحه 33

تصریح برخی از مفسران، (1) تأکید و توضیح مفهوم قصه است.

همچنین خداوند می فرماید: (... إِنِ الْحُکْمُ إِلاّ لِلّهِ یَقُصُّ الْحَقَّ...) 2 حکم تنها از آن خداوند است و او است که حق را بیان می کند.

آیات دیگر عبارتند از: اعراف، آیه 7 و 101 و نمل، آیه 76.

د) نبأ

واژه «نبأ» به خبری گفته می شود که فایده و سود بزرگی داشته باشد و موجب علم نیز باشد. برخی از لغت شناسان گویند:

نبأ در خبری به کار می رود که دارای سه ویژگی باشد:

-سود و فایده بزرگ؛

-علم و دانش؛

-غلبه بر ظن و گمان.

شایسته است خبری که می خواهند برای آن واژه «نبأ» را به کار برند بدون دروغ باشد؛ مانند خبر متواتر و خبری که از جانب خداوند متعال یا پیامبران الهی (علیهم السلام) آمده باشد. (2)

همچنین نبأ و انباء در قرآن تنها جایی به کار رفته است که اهمیت و شأن عظیم داشته باشد. (3)

خداوند متعال قرآن را «نبأ» نامیده است و می فرماید: ( قُلْ هُوَ نَبَأٌ عَظِیمٌ* أَنْتُمْ عَنْهُ مُعْرِضُونَ)؛ 5 بگو! این خبر بزرگی است که شما از آن روی برمی تابید.

1- (1) . المیزان فی تفسیر القرآن، ج3، ص263.
2- (3) . مفردات، ماده نبأ.
3- (4) . قاموس قرآن، ج7، ص7، ماده نبأ.